หลายคนอาจสงสัยว่า ก่อนที่คนตาบอดจะสูญเสียการมองเห็นไป พวกเขาเคยทำอะไรหรือมีประสบการณ์ชีวิตแบบใดบ้าง ซึ่งสิ่งนี้มีความสำคัญอย่างยิ่งในการเข้าใจและสนับสนุนการใช้ชีวิตของผู้พิการทางสายตาอย่างแท้จริง จากข้อมูลในภาพ OCR ที่กล่าวถึงคำถาม "ก่อนตาบอด เป็นอะไร กันมาก่อน?" และการบรรยายถึงผู้ป่วยและบุคคลที่เกี่ยวข้อง จะเห็นได้ว่าผู้สูญเสียการมองเห็นไม่ได้เป็นเพียงเรื่องของความบกพร่องทางร่างกาย แต่ยังเกี่ยวพันกับประสบการณ์ชีวิต ความรู้สึก และการปรับตัวในแต่ละช่วงเวลาของชีวิตประจำวัน ก่อนตาบอด หลายคนอาจทำงานหรือมีบทบาทหน้าที่ต่างๆ ในสังคม บางครั้งอาจเป็นผู้ใช้ของหรือผู้ช่วยในครอบครัวเหมือนที่กล่าวถึงในเนื้อหา จึงทำให้มีทักษะการรับรู้และการปรับตัวที่สั่งสมมาก่อนการสูญเสียสายตาเต็มรูปแบบ เทคนิคการใช้ชีวิตของคนตาบอดจึงไม่ได้เกิดขึ้นทันทีหลังจากสูญเสียการมองเห็น แต่เป็นผลจากการเรียนรู้และฝึกฝนมาตลอดร่วมกับประสบการณ์ก่อนหน้านั้น เช่น การใช้เสียง กลิ่น หรือการสัมผัส เพื่อชดเชยการมองเห็นที่หายไป นอกจากนี้ยังมีเทคโนโลยีและอุปกรณ์ช่วยเหลือต่างๆ ที่ช่วยเสริมความสามารถในการดำรงชีวิตอย่างอิสระ การเข้าใจที่มาของประสบการณ์ผู้พิการทางสายตาจึงเป็นสิ่งที่ช่วยสร้างความเห็นอกเห็นใจและเปิดโอกาสให้สังคมสามารถช่วยสนับสนุนอย่างมีประสิทธิภาพ รวมถึงกระตุ้นให้เกิดการพัฒนาทรัพยากรและนวัตกรรมที่ตอบโจทย์ความต้องการจริงของผู้ที่มีความบกพร่องทางสายตา