จากประสบการณ์ส่วนตัวที่ได้พบและทำความรู้จักกับคนตาบอด สิ่งที่เห็นได้ชัดคือการเปิดใจและการเข้าใจความต้องการเฉพาะของแต่ละคนมีความสำคัญมาก คนตาบอดไม่ได้หมายความว่าพวกเขาไม่สามารถใช้ชีวิตได้อย่างเต็มที่ เพียงแต่ต้องการความช่วยเหลือในบางด้านเท่านั้น ข้อแรกคือการสื่อสารที่ชัดเจนและเคารพ เป็นสิ่งสำคัญมากในการปฏิบัติกับคนตาบอด ควรพูดตรงๆ ให้รู้ว่าคุณกำลังพูดถึงอะไร และถ้ามีการสัมผัสหรือช่วยเหลือควรขออนุญาตก่อนเพื่อความสะดวกและความรู้สึกดี ข้อที่สองคือการให้ความช่วยเหลืออย่างเหมาะสม เช่น ควรเสนอมือเพื่อช่วยเดินหรือบอกทางแทนการจับแบบไม่บอกก่อน คนตาบอดจะใช้ประสาทสัมผัสอื่นๆ ทดแทนสายตาและการมีข้อมูลที่แม่นยำจะช่วยให้พวกเขาปลอดภัยมากขึ้น ข้อที่สามคือการไม่มองว่าคนตาบอดเป็นภาระ หรือแตกต่างจนเกินไป แต่ควรเห็นพวกเขาเป็นบุคคลที่มีความสามารถและชีวิตเหมือนคนทั่วไป การให้โอกาสและการสนับสนุนในการเข้าถึงการศึกษา การทำงาน และการใช้ชีวิตในสังคมจะช่วยส่งเสริมความเท่าเทียมและลดช่องว่างทางสังคมได้ การเข้าใจและทำความรู้จักเกี่ยวกับคนตาบอดมากขึ้นจะช่วยลดความเข้าใจผิดและสร้างสังคมที่เอื้ออาทรมากขึ้น รวมถึงช่วยให้เรารู้ว่าความช่วยเหลือในรูปแบบใดที่เหมาะสมสุด ซึ่งเป็นสิ่งที่พี่เผือกพงศธรเน้นย้ำในข้อคิดเหล่านี้