เธอกดเราได้ แต่สิ่งนั้นจะทับเราไม่ได้

เมื่อวันก่อนมีโอกาสไปเข้าร่วมกิจกรรม LOOP BREAKER Workshop มา

ฟังชื่อแวบแรกแล้วชวนให้จินตินาการถึงห้องเรียนที่มีนักเรียนคอยยกมือถามอาจารย์ด้วยน้ำเสียงกังวลว่า -อาจารย์ครับ แล้วสิ่งนี้จะออกสอบมั้ยครับ-

แต่เชื่อไหมว่า สรุปแล้วมันออกสอบจริง ๆ เสียด้วย เพียงแต่ไม่มีกระดาษคำตอบ ไม่มีดินสอ 2B

เพราะมันเป็นข้อสอบอัตนัยที่จัดสอบกันในชีวิตประจำวันของพวกเราทุกคนนี่แหละ

มนุษย์เราในยุคนี้ช่างเป็นสิ่งมีชีวิตที่รักความรวดเร็วเหลือเกิน เราชอบสรุปเรื่องราวของคนอื่นด้วยความเร็วแสง เร็วยิ่งกว่าตวัดนิ้วเลื่อนอ่านเงื่อนไขความปลอดภัยก่อนจะกด Accept ในแอปพลิเคชันเสียอีก บางทีเราเห็นใครสักคนนั่งเงียบ ๆ ในมุมห้อง ใจก็ทึกทักไปไกลแล้วว่า -คนนี้ต้องหยิ่งแน่ ๆ- พอเจอคนพูดเก่งอัธยาศัยดี ก็แอบคิดในใจว่า -ดูเฟคจังเลยนะ- หรือพอเห็นใครสักคนพกพาความมั่นใจมาเต็มเปี่ยม ก็เผลอแปะป้ายยี่ห้อให้เขาซะอย่างนั้นว่า -อวดเก่ง-

ทั้งที่ในความเป็นจริงอันแสนเรียบง่าย วันนั้นเขาอาจจะแค่พักผ่อนน้อย นอนไม่พอ หรือไม่ก็กำลังเผชิญหน้ากับอาการปวดหลังเรื้อรังที่บอกใครไม่ได้ต่างหาก

หรือบางครั้งตัวเราเองนั่นแหละที่เป็นฝ่ายตีตราทั้งตัวเองและผู้อื่นแบบไม่รู้ตัว

.

เรื่องราวเหล่านี้ทำให้ฉันต้องกลับมานั่งล้อมวงคุยกับตัวเองในใจ ประโยคหนึ่งที่ผุดขึ้นมาแล้วชวนให้รู้สึกสะดุดใจอย่างยิ่งก็คือ

-คนอื่นเขาอาจจะกดเราได้ แต่เขาไม่ควรจะทับเราได้นะ-

.

พอคิดถึงคำว่า -กด- ใจมันก็แวบไปถึงแอปพลิเคชันเดลิเวอรีในมือถือขึ้นมาทันที คงเพราะชีวิตในช่วงนี้มีเรื่องให้ต้องกดอยู่ทุกวันจริง ๆ ไม่ว่าจะเป็นการกดดัน การกดสิว หรือแม้กระทั่งการกดสั่งชานมไข่มุกตอนบ่ายสาม

.

แต่มาลองนั่งคิดดูดี ๆ เถอะ คำว่า -กด- น่ะมันห้ามกันยากเหลือเกิน โลกใบนี้ดูเหมือนจะมีประชากรที่พร้อมจะวิจารณ์และตัดสินเราอยู่เสมอ บางคนใช้เวลาเจอกัน หรือเห็นหน้าเราผ่านหน้าจอเพียงแค่ 8 วินาที ก็เก่งกาจพอที่จะเขียนบทสรุปชีวิตของเรายาวไปถึง 80 ปีได้ราวกับตาเห็น

ทว่า คำว่า -ทับ- นี่สิ มันเป็นอีกเรื่องหนึ่งเลย

การ -ทับ- มันคือกระบวนการที่เรายินยอมหยิบเอาคำพูด ทัศนคติ หรือคำตัดสินอันฉาบฉวยของคนอื่นมาวางแหมะลงบนบ่าของตัวเอง แบกมันไว้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนในที่สุดตัวเราก็แบนราบ ไร้ต้านทาน กลายสภาพเป็นแผ่นโรตีที่รอวันทอด ทั้งที่ในความเป็นจริงอันงดงาม มนุษย์เราแต่ละคนมีมิติที่ซับซ้อน ลึกซึ้ง และงดงามเกินกว่าคำตัดสินสั้น ๆ ของใครจะมาตีกรอบได้

เราอาจจะไม่ได้เป็นคนที่เก่งที่สุดในกลุ่มเพื่อน และในบางวันเราก็อาจจะเป็นแค่คนธรรมดาที่ทำเรื่องผิดพลาดไปบ้าง แต่ตัวตนทั้งหมดของเรา ก็ไม่ควรถูกนิยามด้วย -วันแย่ ๆ เพียงวันเดียว- เหมือนกันไม่ใช่หรือ

.

ต้องขอบคุณ @มูฟดิ เป็นอย่างยิ่งที่จัดงานดี ๆ แบบนี้ขึ้นมา เป็นพื้นที่ ที่ชวนคนทำสื่อและคนเล่าเรื่องจากหลากหลายวงการมารวมตัวกันเพื่อทบทวนเรื่องพลังของสื่อและการแปะป้ายนิยามที่ส่งผลต่อสังคม และขอบคุณ Unseen Horizon ที่ชวนไปร่วมเปิดโลกและสำรวจตะกอนในใจครั้งนี้

มันทำให้รู้ว่า สิ่งที่หนักหนาและถ่วงชีวิตเราที่สุด อาจไม่ใช่ตัวเลขบนเครื่องชั่งน้ำหนักหลังมื้อบุฟเฟต์ แต่อาจเป็นเพียง -ถ้อยคำ- ที่คนอื่นแวะเอามาแปะทิ้งไว้บนใจเราเฉย ๆ

.

#lspiration #moved #loopbreaker