ทันทีที่หยิบของเล่นมือก็ออกมา🐻😡🤯😭
มันไม่ได้ จำกัด อยู่แค่ของเล่น แต่นี่ไม่ใช่สิ่งที่สามารถเกิดขึ้นได้ระหว่างเพื่อนพี่น้องและน้องสาว?
คุณเคยดุฉันทุกครั้งที่คุณสัมผัสฉันหรือไม่ (แม้ว่าฉันจะเข้าใจความรู้สึกโกรธเมื่อสิ่งที่คุณเล่นด้วยถูกพรากไปอย่างกะทันหัน)?
มันสามารถเกิดขึ้นได้ทุกวันว่ามีการหยิบของเล่นใช่ไหม? ทำไมเราถึงทำซ้ำสิ่งเดียวกันทุกวันเมื่อเราระมัดระวังในสิ่งเดีย วกันอย่างเท่าเทียมกัน?
คำตอบอยู่ใน "🧠สมอง"!
เด็กเล็กมีประสบการณ์น้อยมากว่าจะเกิดอะไรขึ้นเมื่อพวกเขาตีหรือกัดใครบางคน
ดังนั้น "การจัดการและบรรเทาความอยาก" ที่จะตีตัวเองอาจเป็นเรื่องยากมาก!
ในฐานะผู้ใหญ่ สมองของเราโตเต็มที่ ดังนั้นแม้ว่าจะมีเหตุการณ์ที่น่ารำคาญหรือน่าหงุดหงิด เราก็มีข้อมูลในเยื่อหุ้มสมองส่วนหน้าของเราว่าตำแหน่งของเราจะเป็นอย่างไร อีกฝ่ายจะคิดอย่างไร และจะเกิดอะไรขึ้นถ้าเราตีอีกฝ่าย 🧠
ตัวอย่างเช่น
ผู้กำกับ
ผู้ใต้บังคับบัญชาหลายคนขี้เกียจและไปทำงานสาย
นอกจากนี้ทัศนคติก็เย่อหยิ่ง,、
วันนี้ฉันต้องอดทน
จะเกิดอะไรขึ้นถ้าฉันตีหรือเตะหัว?
เราเป็นทั้งผู้ใหญ่และผู้จัดการมีตำแหน่งดังนั้นมันจะยาก👮♀️
ว่ากันว่าต้องใช้เวลามากกว่าหกปีตั้งแต่แรกเกิดจึงจะสามารถควบคุมตัวเอง‼️
อย่างไรก็ตามฉันคิดว่ามันขึ้นอยู่กับการฝึกอบรมประจําวันของผู้ปกครอง ฉันคิดว่ามีคนในโลกที่พบว่ามันยากที่จะทําเช่นนั้นแม้หลังจากเป็นผู้ใหญ่..
อย่างที่ฉันเขียนไว้ในตัวอย่างถ้าคุณมีโอกาสฝึกฝนในชีวิตของคุณโปรดลอง❗️
ฉันให้ตัวอย่างเฉพาะสองตัวอย่าง แต่ลองทําสิ่งต่าง ๆ ในสถานการณ์อื่น ๆ !
うちも「おもちゃを取られるとすぐ手が出る」時期があり、正直そのたびに叱って疲れていました。でも、ポイントは“その瞬間に正論で納得させる”よりも、「手が出る前」に練習しておくことでした。 まず私が変えたのは、止める順番です。①安全確保（手をやさしく押さえる・距離をとる）②短い言葉で境界線「叩かない」③気持ちの代弁「取られて嫌だったね」④次の行動を提示「貸してって言う／ママ呼ぶ／交換する」。この順にすると、子どもも落ち着くまでが早かったです。長い説教は興奮中は届きにくいので、言葉は短くを意識しました。 次に、“取り合いが起きる前”の仕込み。遊び始めにルールを一言だけ共有します。 ・「順番こね」 ・「使いたい時は『かして』」 ・「嫌な時は『あとで』」 これを毎回同じフレーズで言うと、脳がパターンを覚えやすい感じがしました。 具体的な練習として効果があったのは「ごっこ練習」です。ぬいぐるみ（例：すずちゃん・らんちゃん）で、わざと取り合いを再現してみます。 A：らんちゃん「いいなぁ、かして」 B：すずちゃん「いまつかってる。あとでね」 A：らんちゃん「わかった」 この“成功パターン”を先に経験させると、本番で思い出しやすくなりました。 それでも手が出た時は、相手へのフォローもセットで。「大丈夫？痛かったね」と先に相手を守る姿勢を見せた上で、叩いた子には「叩くと相手は痛い。叩かないで、ママに言おうね」と行動の置き換えだけ伝えます。謝罪は落ち着いてからでOK。無理に「ごめんなさい」を言わせるより、「次どうする？」を一緒に確認する方が再発が減りました。 最後に環境調整も大事でした。取り合いになりやすい人気おもちゃは、同じ系統を2つ用意する／時間制にする／片付けて別のおもちゃへ切り替える、で衝突自体がかなり減ります。毎日起きる“あるある”だからこそ、叱る回数を減らす仕組みづくりがいちばん効きました。
