From man to white bear and become a giant bear. 😍
Remember that before, the weight never exceeded 60.
From junior high school to high school, until the end of school, it is still the same weight, and like a life turn, very addicted to games, do not continue to study, do not exercise until go to the military for 2 years, release is not different from the same. If you remember correctly before going to the military at 70-75, practice modestly, do some dodging, but when you release, live the same life, finally touch 80, until life comes forward a little more, think of going back to school, meet a new person, a new friendship, now go to college!!
See you every week, stop touching the game, eat creased, even without school, invite to eat, until the weight goes up to 100 rounds, becomes swollen, can't reduce, when intended to reduce seriously, it is like not to go down, and becomes hardened instead, the more exercise is great, but the weight is not reduced, finally released as if to weigh it!
And keep eating with the idea that...
In case of death, the next life does not eat again. Finally, a giant bear.
I can't blame anyone. After this idea came in, from being addicted to games suddenly to being happy with eating things that I like relentlessly, not exercising, letting go of the flesh until I swelled at home, I complained of a big clothes like a buffalo wrap, haha.
But I learned to be cute.
Sturdy, not diseased, take care of yourself with belly style
I think I will lose weight successfully, but no, I still eat happily, but I will brake my weight not to exceed my own.
ในชีวิตประจำวันของผม การเปลี่ยนแปลงน้ำหนักจากคนธรรมดาที่ไม่ค่อยสนใจเรื่องการออกกำลังกาย จนไปเป็นหมียักษ์นั้น เป็นการเดินทางที่เต็มไปด้วยบทเรียนมากมาย ผมอยากแชร์ประสบการณ์ที่ตรงไปตรงมาเกี่ยวกับการรับมือกับน้ำหนักตัวที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วและการยอมรับตัวเองอย่างแท้จริง ตอนแรกผมก็ลังเล มีความคิดอยากลดน้ำหนักอย่างจริงจัง แต่เมื่อพบว่าการออกกำลังกายไม่ได้ช่วยให้น้ำหนักลดลงอย่างที่หวัง เสียเวลาและความตั้งใจในการดูแลตัวเองบางส่วนเริ่มหายไป จนในที่สุดผมเลือกที่จะให้ความสำคัญกับการกินแบบมีความสุขแทนการเครียดกับตัวเลขบนตาชั่ง ผมพบว่าสุขภาพที่ดีไม่ได้ขึ้นอยู่กับน้ำหนักเพียงอย่างเดียว การที่อ้วนแต่แข็งแรงและไม่ขี้โรค นั่นคือความสำเร็จที่แท้จริง เพราะผมยังสามารถเคลื่อนไหวได้ดี มีพลังงาน แม้จะมีพุงเล็กน้อยก็ตาม การเบรกน้ำหนักตัวเองไม่ให้เพิ่มมากกว่าที่ตั้งใจไว้ กลายเป็นวิธีการที่ช่วยให้ผมรักษาสมดุลที่เหมาะสมระหว่างความสุขในการกินและการดูแลตัวเอง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การรับรู้ว่าชีวิตไม่ได้จบแค่การลดน้ำหนัก การสร้างมิตรภาพใหม่ การเลิกติดเกมและหันมาโฟกัสกับชีวิตแบบใหม่ ทำให้ผมได้ค้นพบว่าความสุขคือสิ่งสำคัญที่สุด ไม่ว่าจะน้ำหนักของเราจะเป็นอย่างไร สุดท้ายนี้ ผมอยากให้ทุกคนรู้ว่าการรักตัวเองในทุกสภาพร่างกายเป็นเรื่องที่ดี เหมือนที่ผมเรียนรู้ที่จะเป็น "หมียักษ์" ที่น่ารักและแข็งแรงอย่างภาคภูมิใจ