ในชีวิตนักเรียนหรือนักศึกษาหลายคน การบ้านมักถูกมองเป็นภาระหน้าที่ที่ต้องส่งครูเท่านั้น แต่จากเนื้อหาในบทความนี้ ผมอยากแชร์ประสบการณ์ที่เจาะลึกถึงความหมายของการบ้านในมุมมองอีกแบบหนึ่ง ที่ไม่ใช่แค่การทำเพื่อผ่านแต่เป็นการแสดงออกถึงความตั้งใจและความรู้สึกผ่านผลงานที่ทำไป การบ้านนั้นกลับกลายเป็นสื่อกลางที่สามารถสื่อสารความรู้สึกหรือความคิดไปถึงใครบางคนได้ เช่นเดียวกับประโยคในภาพ OCR “การบ้านมีไว้ส่งครู แต่ถ้า 1 U'มีไว้ส่งให้เธอนะ” ที่ทำให้ผมนึกถึงว่าบางครั้งการบ้านอาจเป็นตัวแทนความรู้สึกของการทุ่มเทหรือการส่งสารรักผ่านผลงานที่เราทำก็ได้ ผมเองเคยมีช่วงเวลาที่ทำการบ้านไม่ใช่แค่เพื่อคะแนน หรือแค่ส่งครู แต่เพื่อแสดงความรู้สึกดี ๆ กับเพื่อนหรือคนสำคัญ ทำให้การทำการบ้านไม่รู้สึกกดดัน แต่กลับเป็นความสุขเพราะได้ใส่ใจและตั้งใจทำจริง ๆ สิ่งนี้ทำให้เรามีแรงบันดาลใจและรู้สึกว่าการเรียนมีความหมายมากขึ้น นอกจากนี้ การมีแฮชแท็กที่เกี่ยวข้องอย่าง #โจอี้ภูวศิษฐ์ และ #ละอองการละคร ยังเป็นตัวอย่างที่ดีของการใช้โซเชียลมีเดียเพื่อแชร์ความคิดสร้างสรรค์ และเปิดโอกาสให้คนอื่น ๆ ได้ร่วมรับรู้ความรู้สึกหรือแนวคิดเดียวกันอีกด้วย สรุปได้ว่าการบ้านอาจจะมากกว่าหน้าที่ แต่เป็นพื้นที่ให้เราได้ส่งสารความรู้สึก หรือแม้แต่ความรักผ่านการลงมือทำจริง ๆ ซึ่งถ้าเรามองแบบนี้ การศึกษาและการบ้านก็จะมีความหมายและสร้างความสุขได้มากขึ้นอย่างแน่นอน