ห้ามลาพักร้อนติดวันหยุด ไม่ผิดกฎหมาย

หลายคนถามกันบ่อยว่า “ลาพักร้อนได้กี่วัน” แล้วทำไมบางบริษัทถึงไม่ให้ “ลาพักร้อนติดวันหยุดยาว” หรือพอเราบอกหัวหน้าว่า “วันนี้หยุดค่ะ/วันนี้หยุดงาน” กลับโดนทักว่าทำไม่ได้ จริง ๆ แล้วหลักตามกฎหมายแรงงาน (พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน) คือ ถ้าทำงานครบ 1 ปี นายจ้างต้องจัดวันลาพักร้อนให้ไม่น้อยกว่า 6 วันทำงานต่อปี (เป็นขั้นต่ำ) ส่วนบางบริษัทให้มากกว่านี้ได้ตามสวัสดิการ แต่ห้ามให้ต่ำกว่ากฎหมายค่ะ ประเด็นที่คนมักงงคือ “นายจ้างมีสิทธิไม่อนุมัติวันลาที่เราขอไหม” โดยทั่วไป นายจ้างสามารถบริหารจัดการวันลาและกำหนดเงื่อนไขการลาได้ เช่น ต้องขอล่วงหน้า ต้องไม่ชนช่วงงานเร่งด่วน หรือจำกัดการลาพร้อมกันหลายคน แต่เงื่อนไขนั้นต้องไม่ไป “ตัดสิทธิ” ขั้นต่ำของเรา เช่น สุดท้ายแล้วทั้งปีต้องได้พักร้อนครบตามสิทธิ ไม่ใช่ตั้งกฎจนลาไม่ได้เลย หรือบังคับให้สละสิทธิค่ะ กรณี “ห้ามลาพักร้อนติดวันหยุดยาว” ถ้าบริษัทแค่กำหนดว่าไม่ให้ลาในช่วงเทศกาล/ช่วงพีค และให้ไปใช้วันอื่นแทน (ยังได้ครบจำนวนวัน) แบบนี้มักเข้าลักษณะการบริหารงาน ไม่ได้แปลว่าผิดกฎหมายทันที แต่ถ้าเป็นการห้ามแบบเหมา ๆ จนทำให้เราใช้วันพักร้อนไม่ได้ครบ หรือเอาเงื่อนไขไปลงโทษจนกระทบสิทธิขั้นต่ำ อันนี้ควรระวังและควรขอให้ชี้แจงเป็นลายลักษณ์อักษรค่ะ อีกเรื่องที่ชอบโยงกันคือ “ลาป่วย” จริง ๆ ลูกจ้างมีสิทธิลาป่วยเมื่อป่วยจริง และมีสิทธิได้รับค่าจ้างระหว่างลาป่วยได้ไม่เกิน 30 วันทำงานต่อปี (ตามเงื่อนไขในกฎหมาย) ดังนั้นบริษัทจะบอกว่า “ลาป่วยไม่ได้” หรือ “ลาป่วยแล้วโดนตัดสิทธิทั้งหมด” แบบนี้ไม่ถูกทางค่ะ ทริคที่เราใช้เวลาอยาก “ลาจ้า” หรือขอวันหยุดให้ผ่านง่ายขึ้น: 1) ขอเป็นช่วงวันธรรมดาแทนติดวันหยุดยาว 2) แจ้งล่วงหน้าและเสนอแผนส่งต่องาน 3) ถ้าจำเป็นต้องติดวันหยุดยาว ให้เหตุผลชัดและยืดหยุ่นวันได้ 4) เก็บหลักฐานการขอลา/การอนุมัติไว้เสมอ ถ้าพบว่ากฎระเบียบบริษัทเหมือนลดสิทธิหรือขัดกฎหมายแรงงาน แนะนำติดต่อกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานเพื่อขอคำแนะนำ/ร้องเรียนได้ค่ะ