ถ้าคุณกำลังเสิร์ชหา “ichigo ichie หนังสือ” เพราะอยากรู้ว่าเล่มนี้เกี่ยวกับอะไร อ่านแล้วได้อะไร หรือเหมาะกับใคร—ขอเล่าจากประสบการณ์หลังอ่านจบแบบคนอ่านทั่วไปนะครับ Ichigo Ichie (一期一会) เป็นแนวปรัชญาชีวิตที่หยิบแก่นจากเซนและวัฒนธรรมญี่ปุ่น โดยเฉพาะ “พิธีชงชา” ที่ให้ความสำคัญกับการพบกันในช่วงเวลานั้นๆ แบบไม่มีครั้งที่สองที่เหมือนเดิมจริงๆ ต่อให้เป็นคนเดิม สถานที่เดิม วันเดิม อารมณ์และรายละเอียดก็ไม่เคยซ้ำ 100% เล่มนี้ฉบับไทยใช้ชื่อว่า “ละเลียดปัจจุบัน ดื่มด่ำชีวิต” ซึ่งชื่อไทยสื่อสารตรงมาก เพราะเนื้อหาจะค่อยๆ พาเรากลับมาซ้อมอยู่กับสิ่งที่ทำตรงหน้า สิ่งที่ผมชอบคือ หนังสือไม่ได้สอนให้ “คิดบวก” แบบฝืนๆ แต่เหมือนเตือนอย่างอ่อนโยนว่า หลายอย่างในชีวิตมันผ่านมาครั้งเดียวจริงๆ—บางประตูบางบาน บางคนบางคน หรือแม้แต่ “ช่วงเวลาธรรมดา” อย่างการนั่งกินข้าวกับครอบครัว การได้เจอเพื่อนเก่า หรือการได้ทำงานที่เรารัก วันหนึ่งมันอาจกลายเป็นความทรงจำที่ย้อนกลับไปไม่ได้ พอคิดแบบนี้ เราจะเริ่มให้ค่ากับปัจจุบันมากขึ้นโดยอัตโนมัติ ถ้าถามว่าอ่านแล้วเอาไปใช้ยังไง ผมลองทำ 3 อย่างนี้แล้วรู้สึกว่าช่วยได้จริง: 1) ตั้งใจทำทีละเรื่อง (single-task) เช่น ตอนกินข้าวก็วางมือถือไว้ก่อน 10–15 นาที แค่รับรู้รส กลิ่น บรรยากาศ 2) ก่อนจบวัน เขียน 1 บรรทัดว่า “วันนี้มีอะไรที่เกิดขึ้นแค่ครั้งเดียว” เช่น ได้คุยกับคนสำคัญ ได้เห็นท้องฟ้าหลังฝน หรือได้ลองทำสิ่งใหม่ 3) เวลาเจอคน ให้เจอแบบ “เต็มๆ” มองตา ฟังให้จบ ไม่รีบตัดสิน เพราะการสนทนาหนึ่งครั้งอาจเป็นครั้งสำคัญกว่าที่คิด ใครเหมาะกับเล่มนี้? ผมว่าเหมาะกับคนที่รู้สึกชีวิตวิ่งเร็ว เครียดง่าย หลุดโฟกัสบ่อย หรือกำลังอยากได้หนังสือแนวปรัชญา/จิตวิทยาเบาๆ ที่อ่านได้เรื่อยๆ ไม่หนักทฤษฎี ส่วนตัวอ่านแล้วเหมือนได้เบรกชีวิต และได้ประโยคชวนคิดกลับมาอยู่กับ “ตอนนี้” มากขึ้น สุดท้าย ถ้าคุณลังเลว่าจะซื้อไหม ผมมองว่า Ichigo Ichie เป็นหนังสือที่เหมาะกับการอ่านช้าๆ และกลับมาเปิดซ้ำ โดยเฉพาะวันที่เรารู้สึกว่าปล่อยวันเวลาผ่านไปไวเกินไป เพราะมันจะเตือนว่า “โอกาสบางอย่าง” ไม่ได้มีให้ลองใหม่เสมอ และนั่นแหละคือเหตุผลที่ปัจจุบันขณะมีค่ามากครับ