ในการใช้ชีวิตประจำวัน ความกลัวต่อความตายมักเป็นสิ่งที่ทำให้หลายคนเกิดความวิตกกังวลและไม่สบายใจ จึงเป็นเรื่องสำคัญที่จะเรียนรู้การอยู่กับปัจจุบันและยอมรับความจริงของชีวิตอย่างแท้จริงเมื่อฉันได้ลองฝึกจิตใจให้อยู่กับ ‘‘ขณะนี้’’ อย่างเต็มที่ พบว่าทุกลมหายใจมีค่ามากกว่าที่คิด เพราะมันคือทั้งลมหายใจแรกและสุดท้ายในทุกครั้ง ซึ่งความรู้สึกนี้ทำให้ฉันมีความสุขกับสิ่งเล็กๆ รอบตัวมากขึ้น นอกจากนั้น การเชื่อมต่อกับวิญญาณภายในช่วยให้ฉันค้นพบความรักที่ไม่ขึ้นอยู่กับตัวตนหรือวัตถุ สิ่งนี้คล้ายกับมหาสมุทรกว้างใหญ่ที่เต็มไปด้วยความเมตตาและความเข้าใจ เมื่อเราปล่อยวางจากความยึดติดในตัวตน จะทำให้เกิดความรู้สึกเป็นหนึ่งเดียวกับจักรวาล อีกแง่มุมที่ฉันได้เรียนรู้คือคนที่จากไปไม่ได้หายไปไหนจริงๆ แต่ยังคงอยู่ภายในเรา ผ่านสิ่งที่เราเรียกว่า ‘‘รักอันไร้เงื่อนไข’’ ความรักนี้ช่วยปลอบประโลมจิตใจและทำให้เรารับมือกับการสูญเสียได้ดีขึ้น สุดท้าย การฝึกปฏิบัติแบบนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายในช่วงแรกแต่ค่อยๆ ทำให้เกิดความสงบในใจและความเข้าใจชีวิตได้ลึกซึ้งขึ้น ทุกคนสามารถเรียนรู้และปรับใช้ในชีวิตประจำวัน เพื่อเรียนรู้ที่จะอยู่กับความจริงของชีวิตและความตายด้วยความรักและความสงบอย่างแท้จริง "เดินกลับบ้านไปด้วยกัน" จึงไม่เพียงเป็นคำพูดแต่เป็นการเดินทางของจิตวิญญาณที่เราทุกคนร่วมกันเดินนี้อย่างมีความหมายและเต็มไปด้วยความรัก