ผมเคยคิดว่าความรักคือการพยายามมากๆ เพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการ แต่เมื่อได้อ่านประโยคนี้ "เราไม่จําเป็นต้องเรียกร้อง เขาจะให้แบบไม่ต้องขอ" ทำให้ผมเข้าใจว่าความรักที่ดี คือความรักที่ไม่ต้องหวังผลตอบแทนหรือเรียกร้องอะไรจากกัน ความรักแบบนี้เกิดขึ้นเมื่อทั้งสองฝ่ายยอมรับซึ่งกันและกันและพร้อมที่จะให้โดยไม่หวังสิ่งใดตอบแทน ความรักไม่ใช่เรื่องของการพยายามตลอดเวลาเพื่อเปลี่ยนแปลงอีกฝ่ายหรือคาดหวังในสิ่งที่เขาไม่สามารถให้ได้ แต่เป็นการอยู่ด้วยกันอย่างจริงใจ รับฟังและเข้าใจซึ่งกันและกันอย่างแท้จริง ถ้ามีความรักที่ทำให้เรารู้สึกเบาใจและเต็มใจที่จะให้โดยไม่มีข้อแม้ นั่นคือความรักที่เติบโตอย่างมั่นคง จากประสบการณ์ ผมพบว่าความสัมพันธ์ที่มีความเคารพและไม่เรียกร้องมากจนเกินไป มักจะทำให้ทั้งสองฝ่ายมีความสุขและมีความมั่นคง เพราะความรักนั้นไม่ใช่ภาระหรือความกดดัน แต่คือการแบ่งปันชีวิตและความรู้สึกอย่างสมดุลกัน ความรักที่แท้จริงจึงเกิดจากการยอมรับในความเป็นตัวเองและอีกฝ่าย โดยไม่ต้องพยายามเปลี่ยนแปลงซึ่งกันและกันตามใจตนเอง สุดท้ายนี้ ผมอยากให้ทุกคนเข้าใจว่าความรักที่ดีไม่ได้หมายถึงความสมบูรณ์แบบหรือความพยายามอย่างไม่สิ้นสุด แต่เป็นความรักที่ให้โดยไม่มีเงื่อนไข อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขและเข้าใจในความไม่สมบูรณ์แบบของกันและกัน