๐๙ มิถุนายน ๒๕๖๙

เมื่อชีวิตต้องเผชิญกับบาดแผลทั้งทางจิตใจและร่างกาย ประสบการณ์เหล่านั้นมักทิ้งร่องรอยไว้ให้เราต้องจดจำและเรียนรู้ บางครั้งบาดแผลเหล่านั้นไม่ได้หายไปอย่างสมบูรณ์ แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปคือความแข็งแกร่งในตัวเราที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ผมมีประสบการณ์ในช่วงเวลาที่ยากลำบาก ที่บาดแผลทางใจนั้นเหมือนเป็นอุปสรรคใหญ่ที่ทำให้รู้สึกอ่อนแอและท้อแท้ แต่เมื่อเวลาผ่านไป การตั้งใจมองสิ่งเหล่านั้นอย่างเข้าใจและยอมรับว่ามันคือส่วนหนึ่งของชีวิต ทำให้ผมสามารถแบกมันได้เบาขึ้น และกลายเป็นแรงผลักดันให้เข้มแข็งขึ้นกว่าเดิม ข้อความที่ว่า “บางบาดแผล ไม่ได้หายไปไหน..แต่เป็น เพราะเราเองที่เข็มเเข็งขึ้นจนแบกมันได้เบากว่าเดิม” สะท้อนความจริงที่ผมอยากแชร์ให้ทุกคนได้รับรู้ว่า บาดแผลนั้นไม่ได้เป็นสิ่งที่ต้องหลีกเลี่ยงหรือปฏิเสธ เราเพียงแค่ต้องเรียนรู้ที่จะอยู่กับมัน และเปลี่ยนปมเหล่านั้นให้เป็นก้าวเดินที่มั่นคงในชีวิต นอกจากนี้ การแสดงออกผ่านการเขียนหรือการแชร์ประสบการณ์ก็ช่วยบำบัดจิตใจได้ดีมาก นอกจากจะได้สร้างพื้นที่สำหรับการปลดปล่อยความรู้สึกแล้ว ยังเป็นการเชื่อมโยงกับคนที่มีประสบการณ์คล้ายกัน ให้รู้สึกว่าเราไม่ได้อยู่คนเดียวและสามารถก้าวผ่านไปได้ด้วยกัน