Day 10 “นักติดลบวันที่ 10“
ความโดดเดี่ยวที่ต้องเจอ……
วันนี้เริ่มทำงานอย่างปกติ ทำงานเริ่มชิน เริ่มคุยกับผู้คนมากขึ้น เธอมันจะชอบคุยกับผู้คนที่ไม่รู้จักกันมาก่อน ชอบฟังเรื่องราวของเขา
ชายคนนึ่งเล่าให้เธอฟังเกี่ยวกับรีสอร์ทที่เธอทำงาน เรื่องของเจ้าของคนเก่า การเปลี่ยนแปลงภาพลักษณ์ของรีสอร์ท ชื่นชนเจ้านาย
เธอชอบเรียนรู้และสังเกตุพฤติกรรมของผู้คน เธอไม่ชอบห้ใครเป็นว่าเธอมีตัวตน การแสดงง ความคิดเห็นในเรื่องต่างๆเธอมันจะพูดเป็นกลางๆเสมอ เมื่อได้ังเรื่องมากมาย ทำให้เธอคิดได้ว่า ของบางอย่าง สิ่งที่เรามองมันดูสวยหรูจริงๆแล้วกว่าจะสวยหรูได้ขนาดนี้จะต้องผ่านอะไรมามากมาย เหมือนดังเพชรกว่าจะส่องแสงประกายสวยงามต้องผ่านการตี การหลอมกว่าจะเปล่งประกายได้
..คนอดทนเป็นส่วนหนึ่งของการเดินทางชีวิต แต่เส้นทางที่เดินก็สำคัญเช่นกัน..หากเลือกทางที่ดีแต่แรกทุกย่างมันจะเร็ว แต่หากเดินทางที่ยากลำบากมากๆ ถึงจะมองเห็นปลายทางแต่ก็ช้าเหลือเกินกว่าจะถึง….สิ่งสำคัญคือเธอจะหมดแรงกอนที่จะถึงหรือไมไม่มีใครรู้ ที่รู้ๆทุกวัน ทุกเวลา เธอพยายามสู้ไม่ถอยถึงแม้จะตัวคนเดียวก็ตาม….
หวังว่าเธอจะเจอวันนั้นไวๆนะ เจ้านักติดลบ










