หลายคนอาจจะรู้สึกว่าการเข้าสังคมบ่อยๆ เป็นเรื่องปกติ แต่สำหรับบางคนเช่นผู้เขียน การอยู่ในที่ที่เงียบสงบและปลอดโปร่ง คือการเติมเต็มจิตใจที่ดีที่สุด ผู้เขียนเองก็มักจะเลือกที่จะใช้เวลาส่วนใหญ่ในชีวิตแบบสงบ ไม่ต้องมีเพื่อนเยอะ หรือเสียงดังรบกวน เพราะบางครั้งสิ่งที่เราต้องการ ไม่ใช่การพบปะผู้คนมากมาย แต่เป็นการได้พักผ่อนและคิดทบทวนตัวเองอย่างลึกซึ้ง ความเงียบช่วยให้จิตใจนิ่ง และไม่ต้องอธิบายตัวเองให้ใครเข้าใจ ช่วงเวลาที่ได้อยู่คนเดียว ทำให้เราสามารถฟังเสียงหัวใจตัวเอง และเข้าใจความรู้สึกจริงๆ ที่เราอยากจะทำ การไม่ฝืนยิ้มหรือแกล้งทำให้คนรอบข้างพอใจนั้น คือการเคารพตัวเองอย่างหนึ่ง และทำให้เราไม่รู้สึกเหนื่อยล้าทางอารมณ์ ถ้าคุณเป็นคนที่ชอบความสงบและไม่อินกับคนเยอะๆ ลองให้โอกาสตัวเองได้อยู่กับตัวเองบ้าง อาจจะนั่งคิด หรือปล่อยใจให้เป็นอิสระ ความสุขแท้จริงมักจะอยู่ในความเรียบง่ายและความรู้สึกสบายใจของเราเองนี่แหละ