非常にストレスがかかります。助けて。何をすべきか?😭
クラスのキャップを読むタイ人は何人いますか?食べるのをやめる方法は?教えてください。😭
เราเคยอยู่ในโหมด “เครียดมากแล้วต้องกิน” เหมือนกัน โดยเฉพาะพอเห็นของหวาน/ร้านโปรดอย่าง After You ยิ่งหลุดง่ายมาก เลยลองค่อยๆ แก้จาก “อารมณ์” ก่อน ไม่ใช่เริ่มจากห้ามตัวเองแบบหักดิบ เพราะหักดิบทีไรยิ่งอยากกว่าเดิม 1) แยกให้ได้: หิวจริง vs หิวเครียด ทริคที่ช่วยคือให้คะแนนความหิว 0-10 ถ้าต่ำกว่า 6 ส่วนใหญ่เป็นหิวจากความเครียด/เบื่อ/เหนื่อย ให้ลองทำอย่างอื่น 10 นาทีแล้วค่อยตัดสินใจใหม่ (ส่วนมากความอยากจะเบาลง) 2) เทคนิค 10 นาทีช่วย “ตัดวงจรอยากกิน” เวลาความอยากพุ่ง ลองทำสั้นๆ อย่างใดอย่างหนึ่ง: เดินเร็วรอบห้อง, ล้างหน้า/อาบน้ำ, ชงน้ำอุ่น, ฟังเพลง 1 เพลง, หรือหายใจ 4-7-8 (หายใจเข้า 4 วินาที กลั้น 7 วินาที ผ่อนออก 8 วินาที) พอร่างกายผ่อน สมองจะไม่สั่งให้หาโดปามีนจากอาหารหนักๆ เท่าเดิม 3) ถ้าอยากกิน “ให้กินได้” แต่ต้องมีขอบเขต เราใช้วิธีแบ่ง portion เช่น อยากของหวานมากๆ ให้เลือกไซซ์เล็ก/แชร์กับเพื่อน หรือสั่งแล้วแยกใส่ถ้วยครึ่งนึงเก็บเข้าตู้เย็นทันที จะช่วยหยุดได้ง่ายกว่าเอากล่องไว้ตรงหน้า 4) ปรับของที่อยู่ใกล้ตัว (สำคัญมาก) ของหวาน/ขนมถ้าวางบนโต๊ะทำงาน โอกาสกินตามอารมณ์สูงมาก ลองย้ายไปที่หยิบยากขึ้น แล้วแทนด้วยของที่กินแล้วอิ่มนาน เช่น โยเกิร์ต/นม/ผลไม้/ถั่ว (จัดไว้แบบ “หยิบง่ายกว่า”) 5) กันหลุดด้วย “มื้อหลักที่อิ่มจริง” หลายครั้งเราเครียดและนอนน้อย พอมื้อหลักกินไม่พอจะยิ่งโหยหวาน แนะนำให้มื้อหลักมีโปรตีนสักหน่อย (ไข่ ไก่ ปลา เต้าหู้) + ใยอาหาร (ผัก/ธัญพืช) จะช่วยลด craving ได้ชัด 6) เขียนบันทึกสั้นๆ ก่อนกิน ถามตัวเอง 3 ข้อ: ตอนนี้รู้สึกอะไร? (เครียด/เหงา/กดดัน) กินแล้วหวังให้เกิดอะไร? แล้วมีวิธีอื่นที่ได้ผลใกล้เคียงไหม? แค่เขียน 30 วินาทีช่วยให้เรากลับมาคุมเกมได้ 7) ถ้ารู้สึกเครียดหนักต่อเนื่อง ลองคุยกับเพื่อน/คนในบ้าน หรือปรึกษาผู้เชี่ยวชาญได้เลยนะ เพราะบางทีการกินไม่หยุดเป็นสัญญาณว่าเราเหนื่อยเกินแบกจริงๆ สุดท้ายเราไม่ได้ “หยุดกินหวาน 100%” แต่ทำให้การกินไม่ใช่ทางออกเดียวเวลารู้สึกเครียด ถ้าวันไหนหลุดก็ไม่ต้องด่า自己 แค่กลับมาเริ่มใหม่มื้อถัดไปก็พอ
