เดินแบบโซซัดโซเซ.
คำว่า “เดินโซซัดโซเซ” ในความหมายที่เราใช้กันบ่อยๆ คือการเดินเซๆ โยกๆ เหมือนคนง่วงจัด เมาเล็กๆ หรือเหนื่อยจนทรงตัวไม่ค่อยอยู่ แต่ถ้าจะเอามาทำเป็นคอนเทนต์/ท่าเดินถ่ายรูปให้ดูเป็นธรรมชาติ ต้อง “ตั้งใจแบบไม่ให้คนดูรู้ว่าเราตั้งใจ” นี่แหละยากสุด ทริคแรกที่ช่วยมากคือเริ่มจาก “จังหวะก้าว” ให้สั้นลงนิดนึง แล้วปล่อยน้ำหนักตัวไปด้านซ้าย-ขวาเบาๆ อย่าโยกแรง เพราะจะกลายเป็นเดินตลกทันที เราลองนับในหัวเป็น 1-2-3 ให้เท้าข้างหนึ่งลงหนักกว่านิด แล้วอีกข้างแตะพื้นเบากว่า จะได้ฟีลเหมือนเสียสมดุลนิดๆ แต่ยังคุมได้ ต่อมาคือ “ไหล่กับลำตัว” ให้ไหล่ตก ผ่อนแรง แล้วให้ลำตัวเอียงตามการก้าวนิดเดียวพอ ถ้าเกร็งหลังหรือยกอกเกินไปจะดูเป็นการแสดงชัดมาก เราชอบทำหน้าตาแบบยิ้มขำๆ หรือมองไปทางอื่นเหมือนไม่ได้ตั้งใจให้ถ่าย จะช่วยให้ภาพดูเป็น UGC จริงๆ เรื่อง “แขน” สำคัญเหมือนกัน อย่ากางแขนเยอะ ให้แขนแนบลำตัวเล็กน้อย แล้วแกว่งแบบไม่เท่ากัน เช่น ข้างหนึ่งแกว่งน้อย อีกข้างเหมือนยกขึ้นนิดๆ (เหมือนในรูปที่ใส่เสื้อกล้ามสีดำลายวงกลมสีแดง) มันทำให้ท่าเดินดูมีเรื่องราวมากขึ้น เหมือนกำลังเฮฮา/มึนๆ อยู่จริง ถ้าจะถ่ายกับฉากหลังสถาปัตยกรรมสีขาวโค้งๆ หรือกำแพงขาว แนะนำให้ใส่เสื้อสีเข้มอย่างเสื้อกล้ามสีดำ จะตัดกับฉากหลังชัด ภาพดูเด่นทันที แล้วให้เพื่อนถ่ายแบบ “กดชัตเตอร์รัว” ตอนเราเดินผ่าน 3–5 วินาที จะได้เฟรมที่จังหวะตัวเอียงพอดี ไม่ต้องโพสแข็งๆ ความปลอดภัย: ถ้าพื้นลื่น มีขั้นบันได หรือคนเยอะ อย่าฝืนเดินเซจริงๆ ให้ทำแค่เอียงไหล่กับก้าวสั้นๆ ก็พอ จะได้ไม่ล้มและไม่เกะกะคนอื่น สรุปคือ เดินโซซัดโซเซให้เนียน = ก้าวสั้น + น้ำหนักสลับซ้ายขวาเบาๆ + ไหล่ตก + แขนไม่เท่ากัน + ถ่ายรัวๆ รับรองได้รูปฟีลสนุกๆ แบบไม่ต้องพยายามมาก
