40+เคยมือพังขั้นสุด! เพราะแพ้น้ำยาล้างจาน 😭
ใครจะคิดว่าแค่ "ล้างจาน" จะทำให้นิ้วพังได้ขนาดนี้! 😱
ย้อนกลับไปเกือบ 8 ปีที่แล้ว
ตอนนั้นแม่ปองเป็นสะใภ้ในครอบครัวใหญ่
...ที่อยู่กัน10 คน
หน้าที่หลักของคนทำกับข้าวไม่เป็นอย่างเราก็คือ "งานล้าง" ค่ะ ทั้งจานกองโตและขวดนมลูก 🧴✨
จุดเริ่มต้นที่ดูเหมือนไม่มีอะไร:
เริ่มจากคันยิบๆ จนต้องตื่นมาเกากลางดึก
มีตุ่มน้ำใสๆ เม็ดเล็กๆ ขึ้นตามนิ้ว (ตอนนั้นไม่คิดว่าจะเป็นหนัก เพราะไม่เคยเป็นมาก่อน)
พอตุ่มใสเริ่มแตกเท่านั้นแหละ...
ติดเชื้อจนสภาพมือดูไม่ได้เลยค่ะ (เลื่อนดูรูปได้เลย ใจไม่แข็งห้ามดู! 💦)
บทเรียนราคาแพง:
กว่ามือจะกลับมาสวยปกติได้
แม่ปองใช้เวลาเป็น "ปี" ค่ะ!
เพราะงานหลักอย่างล้างจานล้างขวดนมเราทิ้งไม่ได้ แถมบ้านเราไม่มีแม่บ้านด้วย
สิ่งที่แม่ปองต้องปรับเปลี่ยนแบบ 100% คือ:
1️⃣ ใส่ถุงมือทุกครั้ง: แม้จะยุ่งยากหรือเสียเวลา
แต่ต้องปกป้องมือจากสารเคมีเด็ดขาด
2️⃣ เลี่ยงสารกระตุ้น: สังเกตตัวเองว่าแพ้อะไร
แล้วถอยห่างทันที
3️⃣ เน้นบำรุง: โบกครีมให้ความชุ่มชื้นตลอดเวลา
ห้ามปล่อยให้มือแห้ง
ตอนนี้มือกลับมาปกติแล้ว
แต่ภาพเก่าๆ ยังเป็นเครื่องเตือนใจเสมอค่ะ
ใครที่เป็นแม่บ้านหรือต้องสัมผัสสารเคมีบ่อยๆ
อย่าชะล่าใจนะคะ ...
เริ่มดูแลตั้งแต่วันที่ยังไม่เป็นหนักดีที่สุดค่ะ 💛
หลายคนเห็นคำว่า “น้ำแตก” แล้วนึกถึงอย่างอื่น แต่ในเคสของเรา “น้ำแตก” คือ “ตุ่มน้ำใสแตก” ที่ขึ้นตามนิ้วมือจากการระคายเคือง/แพ้สารเคมี (โดยเฉพาะน้ำยาล้างจาน) ซึ่งถ้าปล่อยไว้แล้วเผลอเกา หรือยังต้องล้างจานต่อทุกวัน มันมีโอกาสลุกลามจนแดง คัน แห้งลอก และกลายเป็นแผลติดเชื้อได้จริงๆ อาการที่เราอยากให้สังเกตตั้งแต่ระยะแรก (ก่อนจะมือพัง) - คันยิบๆ โดยเฉพาะกลางคืน ตื่นมาเกาแบบไม่รู้ตัว - มีตุ่มน้ำใสเม็ดเล็กๆ ขึ้นตามข้างนิ้ว ซอกนิ้ว หรือปลายนิ้ว - ผิวเริ่มแห้ง ตึง แตกเป็นร่อง แสบเวลาจับน้ำ/สบู่ - พอตุ่มน้ำแตกแล้วจะรู้สึกแสบมาก และผิวลอกเร็วขึ้น สิ่งที่ทำให้ “ตุ่มน้ำใสแตกแล้วลุกลาม” ในชีวิตจริงของแม่บ้าน - ล้างจานต่อทั้งที่เริ่มคัน เพราะงานหยุดไม่ได้ - ใช้น้ำร้อนจัด/แช่มือนาน ทำให้ผิวเสียเกราะป้องกัน - เปลี่ยนยี่ห้อน้ำยาล้างจานบ่อย หรือใช้แบบเข้มข้นเกินไป - เกา/แกะผิวลอก ทำให้เกิดแผลเปิดและเสี่ยงติดเชื้อ ทริคที่เราทำแล้วช่วยมาก (เน้นทำได้จริงในบ้าน) 1) ใส่ถุงมือให้ “ถูกแบบ” ถุงมือยางบางๆ บางทีทำให้มืออับและคันกว่าเดิม เราเปลี่ยนเป็นถุงมือที่ขนาดพอดีมือ ไม่หลวม และพยายามถอดพักเป็นช่วงๆ ถ้าต้องล้างนาน แนะนำซับมือให้แห้งก่อนใส่ทุกครั้ง เพื่อลดความอับชื้น 2) ลดการสัมผัสสารกระตุ้นแบบไม่รู้ตัว นอกจากน้ำยาล้างจาน ยังมีสบู่ล้างมือ แอลกอฮอล์ทำความสะอาด น้ำยาถูพื้น หรือแม้แต่ผงซักฟอกที่โดนมือเวลาซักผ้า ถ้าช่วงไหนอาการกำเริบ เราจะ “ตัดตัวกระตุ้น” ให้ได้มากที่สุด และใช้ช้อน/แปรงช่วยแทนการถูด้วยมือ 3) ทาครีมแบบ “ปิดล็อกความชุ่มชื้น” หลังล้างมือให้ซับแห้ง (ไม่ถูแรง) แล้วทาครีมทันที ช่วงที่มือแห้งลอกมากๆ เราจะโบกหนาๆ ก่อนนอน บางคืนใส่ถุงมือผ้าทับเพื่อให้ครีมอยู่กับผิวนานขึ้น 4) ถ้ามีสัญญาณติดเชื้อ อย่ารอ ถ้ามีอาการบวม แดงร้อน ปวด มีหนอง/น้ำเหลือง หรือแผลลามเร็ว ควรไปพบแพทย์/เภสัชเพื่อประเมิน เพราะบางครั้งต้องใช้ยาฆ่าเชื้อหรือยาลดอักเสบให้ถูกต้อง (เราเคยปล่อยจนหายช้ามาก) สุดท้ายอยากบอกว่า “ตุ่มน้ำใสที่นิ้ว” ไม่ใช่เรื่องเล็ก โดยเฉพาะคนที่ต้องโดนน้ำและสารเคมีทุกวัน ดูแลตั้งแต่เริ่มคันยิบๆ จะประหยัดทั้งเวลาและความเจ็บปวดมากค่ะ
เป็นเหมือนกันค่ะเป็นๆหายหลังจากฉีดวัคซีนโควิดมาภูมิตก ตุ่มใสๆจะชอบขึ้นที่นิ้วที่มือคันมากต้องคอยเอากรรคัดเล็บตัดให้ตุ่มแตกกลางคืนทายาแล้วใส่ถุงมือหมอนอนจะหายเร็ว ซักผ้าล้างจานต้องใส่ถุงมือตลอดเพราะแพ้เหมือนกันค่ะ ถ้าแพ้อาหารตุ่มผื่นจะขึ้นตามหน้าแขนขา ทรมานสุดๆ