อุทาหรณ์ ลูกป่วยบนเครื่องบิน ในวัย 10 เดือน‼️

วันนี้จะมาบอกอุทาหรณ์ลูกป่วยบนเครื่องบิน ตอนขากลับจากญี่ปุ่น!!

...ใครจะไปคิดว่าฉีดวัคซีนไข้หวัดใหญ่มาแล้ว จะมาติดไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์A อีก😭

👉เริ่มมาจากปะป๊าติดไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ A ตอนอยู่ญี่ปุ่นวันที่ 5

วันแรกที่เป็นไข้ขึ้นหนัก ไปไหนไม่ได้เลยค่ะ

วันที่ 2 ไปรพ.ที่ญี่ปุ่น ได้ยามา นอนซมทั้งวัน

วันที่ 3 อาการดีขึ้น เดินทางกลับไทยพอไหว

พยายามไม่ให้ลูกเข้าใกล้ปะป๊าเลย กลัวลูกติด ก่อนขึ้นเครื่องบินยังคิดว่าโชคดีจังลูกไม่ติด

แต่ก็มีที่คนอื่นรวมถึงม๊ากับคุณย่า ที่จับป๊าแล้วไปจับลูก แบบเลี่ยงไม่ได้

สรุปทั้งทริปไปกัน 7 คน ติดทั้งหมด 5 คน (รวมลูก)

*มาตรวจเจอที่ไทย 4 คน (มิ้งและคุณย่าไม่ติด) แต่เริ่มมีอาการตั้งแต่ก่อนขึ้นเครื่องบิน

👉ก่อนขึ้นเครื่อง ขากลับไทย ลูกยังสดใสร่าเริงปกติ

แต่มิ้งและเพื่อนอีก 2 คน เริ่มปวดหัวปวดตัว เพลียๆ ตั้งแต่ตอนเช้า เลยกินยาแก้ปวดไป เหมือนจะดีขึ้น แต่พอยาหมดฤทธิ์ก็รู้สึกเป็นไข้อีก บนเครื่องคือซมมาก เพลียสุดๆ ทั้งง่วงทั้งมึน

👉พอขึ้นเครื่องสักพัก ลูกเริ่มตัวร้อนๆ งอแงหน่อยๆ แม่ก็คิดว่าง่วง เพราะใกล้เวลานอน

พอสัญญาณรัดเข็มขัดดับสักพัก ก็ให้ลูกกินนม แปปเดียวหลับ ก็เลยวางลูกลงเตียง

ประมาณครึ่งชม.ลูกตื่น ไม่นอนต่อ เลยอุ้มมาพาเล่น

เกือบครึ่งชม.ดูลูกง่วงๆ ก็ให้กินนมอีกรอบ จนนมหมด (มิ้งพลาดที่เตรียมนมไว้แค่ซองเดียว ลืมรีเช็ค😭)

หลังกินนมอีกรอบลูกยังไม่ยอมหลับ แต่เริ่มงอแง ตัวลูกเริ่มร้อนๆ แต่มิ้งก็ตัวร้อนด้วย ไม่ค่อยสบาย เลยคิดว่าลูกร้อนเพราะตัวเองกอด และแอร์ไม่ค่อยเย็น ก็ยังไม่ได้เอะใจอะไรมาก (ประมาทสุดๆค่ะ)

👉สักแปปนึง เค้าปิดไฟบนเครื่อง เริ่มมืด ลูกร้องหนักเลยค่ะ อุ้มกล่อมยังไงก็ไม่เอา

ปกติจะเอานมให้กินก็จะหยุดร้องแล้วหลับ แต่นมดันหมด!! ให้น้ำก็ไม่เอา ร้องจนสงสารคนบนเครื่อง เลยอุ้มพาเดิน ถึงจะหยุดร้อง ต้องยืนอุ้มจนหลับ แล้วก็ให้ลูกหลับบนอก ไม่วางนอนแล้ว

👉ผ่านไป 1 ชม. กว่าๆ ลูกตื่นมาร้องนิดนึง แล้วหลับต่อ มิ้งเริ่มรู้สึกว่าตัวลูกร้อนขึ้น

เริ่มคิดได้ว่าลูกอาจจะเป็นไข้ (คิดช้ามาก😭) ง่วงแต่หลับไม่สนิท ร้องๆหลับๆ

มิ้งกับคุณย่าเลยพาไปเช็ดตัวในห้องน้ำ เปิดเสื้อมาตัวร้อนจี๋เลย เช็ดไปลูกก็ร้องไป

จากนั้นเลยไปเอายาแก้ไข้ในกระเป๋าให้กิน และบอกแอร์ว่าขอที่วัดอุณหภูมิ

ตอนนั้นวัดได้ 38.4 องศาเลยค่ะ ไข้สูงเลย!! ไม่นานยาออกฤทธิ์ตัวก็ร้อนลดลง อาการดีขึ้น

ระหว่างนั้นลูกก็ไม่ร้องแล้ว เพราะง่วง พยายามหลับ

👉ตอนแรกสายบินช่วยประสานงานให้เรื่องโรงพยาบาล แต่มาแจ้งทีหลังว่าไม่มีนโยบายนี้แล้ว

ให้เราไปโรงพยาบาลเองจะไวกว่า แอร์และเจ้าหน้าที่น่ารักมากๆ ใส่ใจดีมากค่ะ คอยถามตลอดตั้งแต่บนเครื่องยันถึงไทย

👉พอถึงไทย ตอนเกือบเที่ยงคืน ก็ติดต่อประกันเดินทางที่สมัครไว้

ถึงไทยแล้ว เห็นว่าลูกอาการดีขึ้น เลยพากลับไปนอนที่บ้านก่อน แล้วกะว่าตอนเช้าจะไปโรงพยาบาล

แต่อยู่ๆตอนตี 4 ลูกตัวร้อนจี๋ นอนพลิกไปมา เลยรีบพาไปโรงพยาบาลเลยค่ะ กลัวชัก

ไปถึงวัดไข้ได้ 38.9 องศา สูงมาก!! ก็เลยแอดมินนอนรพ.ตั้งแต่คืนนั้นเลย

👉2 วันแรก ไข้ขึ้นหนักมาก ต้องเช็ดตัวทุก 30 นาที

พยาบาลเข้ามาวัดไข้และเช็ดตัวทุกครึ่งชม. ให้ยาต้นไวรัสและยาแก้ไข้ตามรอบ

คุณย่ากับปะป๊าสงสารลูก ร้องไห้หนักมาก ตอนไข้ขึ้นตัวสั่น เส้นเลือดขึ้นเต็มตัวเลย เท้าและมือม่วง น่าสงสารมากค่ะ

แต่แม่ยิ้มสู้!! ต้องใจแข็ง กลัวลูกร้องหนักกว่าเดิม

พอไข้ลดลงลูกก็ยิ้มได้ เล่นได้มากขึ้น

👉นอนรพ. 3 คืน ค่าใช้จ่ายของลูก 3 หมื่นกว่าบาท ของปะป๊า 5 หมื่นกว่าบาท ประกันจ่ายให้ทั้งหมด!!

โชคดีที่ทำประกันเดินทางไว้ ทำหลักร้อย เบิกได้เกือบแสน!!

ของปะป๊าค่ารักษาที่ญี่ปุ่นหมื่นกว่า ค่ารักษาที่ไทย4หมื่นกว่า เบิกได้เกือบหมดค่ะ (ขาดไปพันนิดๆ)

แล้วลูกมีอาการป่วยตั้งแต่อยู่ในญี่ปุ่น พอเข้ารักษาต่อที่ไทย เลยเคลมได้

มะม๊าตรวจแล้วไม่ติด เป็นหวัดธรรมดา แต่ค่ายาและค่าตรวจ ก็เบิกได้หมดเลย

ส่วนปะป๊าก็เบิกเคลมได้ ทั้งค่ารพ.ในญี่ปุ่น รวมถึงแอดมิดที่ไทย 3 วันด้วยค่ะ (ของปะป๊ารวมแล้วเกือบ 5 หมื่นเลย🤣)

👉ฉีดวัคซีนแล้วก็ติดได้ (เพราะมิกิก็ฉีด)

คุณหมอแนะนำใครเป็นไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์A ควรได้รับยาต้านไวรัส ทานครบ 5 วัน ถึงจะปลอดภัย หายไว ไม่เสี่ยงเชื้อลงปอดค่ะ

#แม่ควรรู้ #อุทาหรณ์ #แชร์ประสบการณ์ #คู่มือคุณแม่ #ลูกป่วย