การขับเสภานั้นไม่ใช่แค่การอ่านหรือร้องบทกลอนอย่างเดียว แต่เป็นการสร้างบรรยากาศและอารมณ์ร่วมกับผู้ฟังอย่างลึกซึ้ง ในครั้งหนึ่งที่ผมได้ลองฝึกขับเสภาสามัคคีเสวกในชั้น ม.2/9 ผมสังเกตเห็นว่าเมื่อบรรยากาศในห้องเรียนเงียบสงบ อากาศนิ่งๆ การขับเสภาจะมีอรรถรสมากขึ้น ทำให้ผู้ฟังตั้งใจฟังและซึมซับกลอนที่ถ่ายทอดอย่างเต็มที่ หนึ่งในเทคนิคที่ช่วยให้ขับเสภาได้ดียิ่งขึ้นคือการปรับโทนเสียงให้เหมาะสมกับเนื้อหาและอารมณ์ของบทเสภา เช่น การใช้เสียงต่ำลงในช่วงเนื้อหาที่เครียดหรือเศร้า และเสียงสูงขึ้นเมื่อเนื้อหากระตุ้นความร่าเริง หรือเล่าเรื่องราวอย่างมีชีวิตชีวา นอกจากนี้ การรู้จักจังหวะการหยุดและการเว้นวรรคระหว่างบท จะช่วยเพิ่มน้ำหนักให้อารมณ์ของเสภาโดดเด่นขึ้น และต้องระวังอย่าขับเสภาเร็วเกินไป เพราะอาจทำให้ผู้ฟังไม่ทันตามและเบื่อหน่าย การฝึกหายใจให้ลึกและคล่องแคล่วระหว่างขับเสภาก็เป็นส่วนสำคัญที่จะช่วยให้เสียงไม่สั่นหรือขาด จากประสบการณ์ตรง การขับเสภายังต้องฝึกฝนอย่างสม่ำเสมอ ร่วมกับการฟังผู้อื่นขับเสภา เช่น การชมการแสดงหรือฟังจากแหล่งต่างๆ จะทำให้เข้าใจรูปแบบและเพิ่มเติมจินตนาการได้มากขึ้น อีกทั้งการเลือกบทเสภาที่เหมาะสมกับความชอบและความถนัดของตัวเอง จะช่วยให้การขับเสภานั้นสนุกและได้ผลลัพธ์ที่ดีที่สุดสำหรับผู้ฟังและผู้ขับเอง