Materialist ควรดูหรือข้ามไป?

ถ้าคุณกำลังลังเลว่า Materialists (หรือหลายคนเรียก Materialist) ควรดูไหม เพราะเห็นรีวิวตีกันหนักมาก บอกเลยว่าหนังเรื่องนี้ไม่ได้ “ดีมาก” หรือ “แย่มาก” แบบสุดโต่ง แต่มันตั้งใจให้คนดูถกกันเรื่องความรักกับเงินแบบตรงๆ จนบางฉากแทงใจดำ โดยเฉพาะโมเมนต์ที่เหมือนจะสื่อว่าเริ่มชอบกัน “ตั้งแต่เห็นเขาจ่ายบิล” ซึ่งถ้ามองผิวเผินอาจรู้สึกว่านางเอกวัตถุนิยม แต่ถ้ามองอีกมุม มันคือการสะท้อนโลกเดทของคนโตๆ ที่ความมั่นคงทางการเงินกลายเป็นส่วนหนึ่งของความปลอดภัยในใจ ในแง่เรื่องย่อแบบไม่สปอยล์หนัก Materialists คือเรื่องของผู้หญิงที่ทำงานเกี่ยวกับการจับคู่/เดท มองความสัมพันธ์ผ่าน “คุณสมบัติ” และคำว่าเพอร์เฟค (ยูนิคอร์น) พอได้เจอผู้ชายที่ครบเครื่อง หล่อ รวย ดูพร้อมซัพพอร์ต ชีวิตก็เหมือนจะไปได้สวย แต่จังหวะเดียวกันแฟนเก่ากลับวนเข้ามา คนที่ไม่ได้มีเงิน แต่มีอดีต ความผูกพัน และความสบายใจแบบที่เงินซื้อไม่ได้ เลยกลายเป็นคำถามคลาสสิก: จะเลือกความมั่นคงหรือเลือกความรักล้วนๆ สิ่งที่ทำให้หนังน่าดูสำหรับสายชอบคุยประเด็น คือมันไม่ได้พยายามทำให้นางเอก “น่ารัก” ตลอดเวลา บางซีนพูดกันแรงและซื่อสัตย์มากประมาณว่า “ฉันไม่ได้รักคุณ” / “คุณก็ไม่ได้รักฉัน” ซึ่งมันเจ็บแต่จริง และทำให้เห็นว่าบางความสัมพันธ์อยู่ได้ด้วยภาพลักษณ์หรือความคุ้มค่า ไม่ใช่ความรู้สึก หนังเลยชวนคิดว่า ถ้าคบต่อทั้งที่ไม่รัก มันจะรอดจริงไหม หรือแค่ยื้อเพราะอีกฝ่ายให้สิ่งที่เราต้องการ หลายคนเสิร์ชเพราะชื่อ Chris Evans materialists ด้วย ถ้าคุณมาดูเพราะนักแสดง แนะนำปรับความคาดหวังนิดนึงว่ามู้ดไม่ได้เป็นรอมคอมหวานๆ แต่เป็นดราม่าความสัมพันธ์ที่มี “เงิน” เป็นตัวละครหนึ่งของเรื่อง ส่วนใครที่สงสัยชื่อ John Pitts materialists อาจเจอจากเครดิต/กระแสในต่างประเทศ แต่อยากให้โฟกัสที่ธีมหลักมากกว่า เพราะแก่นจริงๆ คือการตัดสินใจของนางเอก สรุปแบบคนดู Netflix ที่อยากได้คำตอบเร็วๆ: ถ้าคุณชอบหนังรักที่ตั้งคำถามเรื่องฐานะ การซัพพอร์ต ความคุ้มค่า และศักดิ์ศรีในความรัก ดูได้เลย แต่ถ้าคุณอยากดูอะไรเบาๆ ฟีลกู๊ด และไม่อยากหงุดหงิดกับการตัดสินใจของตัวละคร อาจข้ามหรือดูแบบไม่คาดหวัง แล้วดูจบมาค่อยกลับมาถกกันว่าถ้าเป็นเรา…จะเลือกใคร หรือไม่เลือกเหมือนกัน