ในชีวิตประจำวันที่เร่งรีบและเต็มไปด้วยภาระงาน หลายครั้งที่ผมเองก็เคยรู้สึกว่าแทบไม่มีเวลามาคิดถึงเรื่องอารมณ์โกรธหรืองอนใครเลย ความจริงแล้วการทำงานหนักจนลืมวิธีโกรธนี้อาจเป็นทั้งข้อดีและข้อเสียในตัวมันเอง ข้อดีคือ เราสามารถให้ความสำคัญกับงานและเป้าหมายที่ตั้งใจไว้ จนทำให้มีจิตใจสงบและไม่ว้าวุ่นไปกับเรื่องเล็กๆ น้อยๆ รอบตัว โดยเฉพาะเมื่อเจอกับคนที่ชอบนินทาหรือมีพฤติกรรม toxic เราเรียนรู้ที่จะ "อึน" หรือรับรู้เหตุการณ์เหล่านั้นโดยไม่ยอมรับเรื่องส่วนตัว ทำให้ไม่เกิดความเครียดสะสม แต่ในอีกมุมหนึ่ง การไม่แสดงความรู้สึกและไม่ยอมรับความโกรธอาจทำให้กดเก็บความรู้สึกจนกลายเป็นความเครียดที่สะสมอยู่ภายใน ในประสบการณ์ส่วนตัว วิธีที่ช่วยได้คือการหาเวลาสั้นๆ ให้ตัวเองได้หยุดพักและปลดปล่อยอารมณ์ ไม่ว่าจะเป็นการออกกำลังกาย สวดมนต์ หรือแม้แต่การพูดคุยกับเพื่อนสนิทที่เราไว้ใจ การยอมรับว่าทุกคนมีอารมณ์โกรธเป็นเรื่องธรรมชาติ และการแสดงออกในทางที่เหมาะสมช่วยให้ใจเราไม่อึดอัดและลดความเครียดได้ สำหรับใครที่กำลังรู้สึกเหมือนกันว่า "ลืมโกรธ" หรือแทบไม่รู้สึกโมโหกับใคร ลองมองว่านี่เป็นโอกาสให้ได้เรียนรู้วิธีดูแลตัวเองและพัฒนาทักษะการจัดการอารมณ์ไปพร้อมๆ กับความรับผิดชอบในชีวิตประจำวันค่ะ