A medical student at Siriraj Hospital at the time.

ในช่วงสมัยรัชกาลที่ 7 ประเทศไทยประสบกับเหตุการณ์สำคัญหลายประการ รวมถึงการเรียกเกณฑ์ทหารเพื่อเสริมกำลังในการรักษาความมั่นคงของประเทศ หมายเรียกเข้ารับราชการทหารในเวลานั้นถือเป็นหน้าที่และความรับผิดชอบของประชาชนชายทุกคน ยกเว้นผู้ที่ได้รับการผ่อนผันตามเหตุผลที่เหมาะสม เช่น นักศึกษาแพทย์ผู้ที่ถูกตราตรึงด้วยบทบาทสำคัญทางการแพทย์ในอนาคต เหตุการณ์นี้ทำให้ศาสตราจารย์นายแพทย์อวย เกตุสิงห์ ได้รับหมายเรียกเข้ารับราชการทหารโดยตรง แต่ด้วยฐานะนักศึกษาแพทย์ท่านจึงได้รับการผ่อนผันไม่ต้องเข้าสนามรบ ซึ่งเปิดโอกาสให้ท่านศึกษาและทำงานวิจัยด้านแพทย์อย่างเต็มที่ภายหลัง จากการผสานความรู้ระหว่างภูมิปัญญาแพทย์แผนไทยดั้งเดิมกับวิทยาศาสตร์ทางการแพทย์สมัยใหม่ ท่านได้ก่อตั้งอายุรเวทวิทยาลัยและมูลนิธิฟื้นฟู ส่งเสริมแพทย์ไทยเดิม เพื่อรักษาและต่อยอดศาสตร์การแพทย์ไทยโบราณตามแนวหมอชีวกโกมารภัจจ์ ผลงานของศาสตราจารย์อวย รวมถึงการเป็นคณบดีคณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยคนแรก และงานวิจัยสมุนไพรไทยที่มีจำนวนถึงกว่า 60 เรื่อง พร้อมบทความกว่า 400 ชิ้น ถือเป็นฐานที่ทำให้วงการแพทย์ไทยประยุกต์เติบโตและได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวาง ในแง่มุมของประวัติศาสตร์กฎหมายที่เกี่ยวกับการเกณฑ์ทหาร หมายเรียกที่ท่านได้รับแม้เป็นเอกสารทางราชการที่เข้มงวด มีตราประทับและข้อกำหนดเคร่งครัด หากไม่ปฏิบัติตามอาจถูกลงโทษทางกฎหมาย แต่การผ่อนผันในฐานะนักศึกษาแพทย์เป็นตัวอย่างหนึ่งของการยกเว้นที่มีเหตุผลสมควร เพื่อสนับสนุนให้เกิดผู้เชี่ยวชาญทางการแพทย์ที่ประเทศต้องการอย่างแท้จริง นี่คือหนึ่งในเรื่องราวที่สะท้อนความเชื่อมโยงระหว่างประวัติศาสตร์การแพทย์ไทย ความรับผิดชอบต่อชาติ และการพัฒนาคุณภาพชีวิตคนไทยผ่านการแพทย์แผนไทยประยุกต์ในยุคสมัยใหม่ที่ได้รับการสนับสนุนจากบุคคลสำคัญเช่นศาสตราจารย์นายแพทย์อวย เกตุสิงห์ ซึ่งเป็นต้นแบบของการรวมภูมิปัญญาและวิทยาการเพื่อประโยชน์สูงสุดของสังคมไทยจนถึงปัจจุบัน