#ความอยาก..ลากไปหาเรื่องยากยุ่ง

#ความอยาก ..ลากไปหาทุกข์

๗. สวนฺติ สพฺพธี โสตา ลตา อุพฺภิชฺช ติฏฺฐติ ตญฺจ ทิสฺวา ลตํ ชาตํ มูลํ ปญฺญาย ฉินฺทถ ฯ ๓๔๐ ฯ

กระแสน้ำคือตัณหา

ไหลไปทุกหนทุกแห่ง

เถาวัลย์คือกิเลส ก็ขึ้นรกไปทั่ว

เมื่อเห็น เถาวัลย์นั้นงอกงามแล้ว

พวกเธอจงตัดรากมันด้วยมีดคือปัญญา

Everywhere flow the craving-streams, Everywhere the creepers sprout and stand. Seeing the creepers that have sprung high Do you cut their roots with your wisdom-knife.

๘. สริตานิ สิเนหิตานิ จ โสมนสฺสานิ ภวนฺติ ชนฺตุโน เต สาตสิตา สุเขสิโน เต เว ชาติชรูปคา นรา ฯ๓๔๑ฯ

สัตว์ทั้งหลาย มีแต่โสมนัส

ชุ่มชื้นไปด้วยรักเสน่หา

ซาบซ่านในกามารมณ์ทั้งปวง

พวกเขาใฝ่แสวงแต่ความสุขสันต์หรรษา

ก็ต้องเกิดต้องแก่อยู่ร่ำไป

To beings there arise wide-ranging pleasures That are moistened with lustful desires. Bent on pleasures, seeking after sexual joys, They, verily, fall prey to birth-and decay.

๙. ตสิณาย ปุรกฺขตา ปชา ปริสปฺปนฺติ สโสว พาธิโต สํโยชนสงฺคสตฺตา ทุกฺขมุเปนฺติ ปุนปฺปุนํ จิราย ฯ ๓๔๒ ฯ

เหล่าสัตว์ ติดกับตัณหา

กระเสือกกระสน ดุจกระต่ายติดบ่วง

สัตว์ทั้งหลายติดอยู่ใน

กิเลสเครื่องผูกมัด

ย่อมประสบทุกข์บ่อยๆ ตลอดกาลนาน

Enwrapped in lust, beings run about, Now here now there like a captive hare. Held fast by fetters they suffer Again and again for long.