The magic of the monk.. is passion.
# You are the magic of the monk.. is passion
1. Jagna Saro. Amen.
Amen. Soten, Saro.
Ganen, Saro. Amen.
Amen. Chew is gone. Taro is 360.
Eye decks. It's good.
Auditory dials are good.
Nose decks. It's good.
A tongue-in-cheek. It's good.
Good is restraint in the eyes.
Good is restraint in the ear.
Good is restraint in the nose.
Good is restraint in the tongues.
2. Gayen Saro. Amen.
Amen, verbal, Saro.
Mon Sawro. Amen.
Amen. Spatty Saro.
Sawuto.
All legs, Pmujti, 361
Physically, it's good.
Verbal decomposition. It's good.
Mindful. It's good.
Bhikkhu, who embodies in every way
Is free from all suffering
Good is restraint in deeded.
Good is restraint in speeches.
Good is restraint in court.
Good is restraint everywhere.
The bhikkhu restrained everywhere.
Should leave all sorrow behind.
3. Phatasanto, Phatasanto
Verbal to Nuttmo
Ashotto Smahito
Ego, Snootusitoe, Tahok, 362.
Hand regurgitator Foot regurgitator
Verbal total
Body Deck
Joy in introspection
Have a heart to concentrate
Solitude alone
It's called a monk.
He who is controlled in hand and foot.
He who is controlled in speech and body.
He who is with inward joy and settled mind.
He who is solitarily controlled-
Such a one they call a bhikkhu.
4. Yo, the porch is big.
It's a big story.
Tom Tepeti
Mon Nawat, 363.
The monk who swarms the mouth
Speak with wisdom, not with yourself.
Clarify the texts and thematic authenticity.
The words of that monk
Count true melody
The bhikkhu who is well-controlled in tongue,
Who speaks with wisdom and without pride,
Who explains the text and its meaning-
Sweet indeed is his speech.
....
เมื่อได้ศึกษาบทความนี้ ผมรู้สึกซาบซึ้งกับแนวคิดเรื่องการสำรวมตนในทุกประการเพื่อความเป็นพระที่แท้จริงอย่างลึกซึ้งมากขึ้น ในชีวิตประจำวันของผมเอง การฝึกฝนให้รู้จักสำรวมตาทั้งในเรื่องการมองที่ไม่ยึดติด หรือสำรวมปากไม่พูดจาให้เกิดโทษหรือความฟุ้งเฟ้อ เป็นสิ่งที่ช่วยลดความวุ่นวายและความเครียดในใจได้จริงๆ เนื้อหาที่กล่าวถึงการสำรวมด้วยมือ เท้า วาจา และจิตใจนั้นสะท้อนให้เห็นว่าการบำเพ็ญวิปัสสนาไม่ใช่เพียงแค่การปฏิบัติตนภายนอก แต่เป็นการฝึกใจให้สงบและตั้งมั่น ไม่ยึดติดกับอารมณ์หรือความอยากต่างๆ ซึ่งทำให้พระภิกษุสามารถพ้นทุกข์ได้อย่างแท้จริง ผมยังชอบข้อความที่กล่าวถึงการพูดด้วยปัญญา ไม่นำความถือตัวมาแสดงออก เพราะสิ่งนี้ทำให้คำพูดของพระภิกษุมีอิทธิพลต่อผู้อื่นในทางที่ดีและน่าฟัง นอกจากนี้ การอธิบายตำราและแก่นธรรมอย่างชัดเจนยังเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับผู้แสวงหาความรู้ทางธรรมะอย่างแท้จริง สิ่งที่ได้เรียนรู้จากบทความนี้คือ "พระไม่ได้เป็นผู้วิเศษเหนือธรรมชาติ แต่เป็นผู้ที่ลดละกิเลสได้มาก" นั่นคือความประเสริฐที่แท้จริง เป็นข้อคิดสำคัญที่ทำให้ผมตั้งใจที่จะนำหลักธรรมนี้ไปปรับใช้ในชีวิตส่วนตัว ทั้งในเรื่องการคิด การพูด และการกระทำ เพื่อความสงบและการพ้นทุกข์อย่างแท้จริง ท้ายที่สุด ความสำรวมตนที่ได้แบ่งปันในบทความนี้ไม่ใช่เพียงแนวคิดสำหรับพระภิกษุเท่านั้น แต่เป็นแนวทางที่บุคคลทั่วไปก็สามารถนำมาปรับใช้เพื่อชีวิตที่มีคุณภาพและมีสติปัญญามากขึ้นได้ด้วยเช่นกัน
