39w6 เข้ารับการรักษาในวันที่ 1
ขออภัยสำหรับการอัปเดตล่าช้า
ฉันเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลเพื่อคลอดบุตร ไม่ใช่การคลอดตามธรรมชาติ
ฉันลองโชคร้าย
ไม่มีอะไรทำงาน😆ฮ่า ๆ
ออสเทียมเปิดเพียงหนึ่งเซนติเมตร💦
ฉันจะรายงานความคืบหน้า!
15:00 น. มาถึงโรงพยาบาลคลอดบุตร NST พร้อมจอมอนิเตอร์
(ตอนนี้ฉันติดเข็มทางหลอดเลือดดำแล้วมันเจ็บมากเกินไป)
16:00 เข้าร่วมกับสามีของฉันและร้องไห้ว่าความตึงเครียดน ั้นเจ็บปวดเกินไป
17:00 เนื่องจากมดลูกไม่เปิดฉันจะเป่าบอลลูน
มันเจ็บปวดจริงๆที่จะใส่ในอุปกรณ์บอลลูน ดีกว่าเข็ม
ฉันกําลังทําจอภาพ NST ในขณะที่รู้สึกไม่สบายใจ
(เพราะฉันไปที่ห้องคลอด สามีของฉันจึงได้รับการเลื่อนตำแหน่งจากบอลลูนในเวลานี้และมาเหมือนแรงงานมาก)
18:00 น. อาหารเย็น
(ฉันได้รับการเลื่อนตำแหน่งมากเกินไปโดยบอลลูนและมันเจ็บปวดเกินกว่าจะกินข้าวฉันเลียความเจ็บปวดจากการทำงานสามีของฉันกินมากกว่าครึ่ง)
19:00 น. เยี่ยมสามีของฉันจบลง (ฉันร้องไห้มาก)
จอภาพ NST 20:00 น. + การยืนยันบอลลูน
(เปิดมดลูก! ดังนั้นฉันจึงดึงมันออกมา⭐)
21:00 น. ไฟดับ
วันแรกเป็นแบบนี้
ฉันแค่หวังว่าจะเกิดในวันพรุ่งนี้
誘発分娩は自然分娩と比べて陣痛の始まり方や痛みの感じ方が異なることが多いです。実際に誘発分娩を経験してみると、筆者の場合は子宮口が1センチしか開いていなかったため、バルーンという器具を使って子宮口を広げる処置がありました。このバルーン処置はかなりの違和感と痛みを伴いますが、陣痛促進には効果的です。私も針を刺すより痛いと感じましたが、陣痛を促すためには必要なプロセスだと理解しました。 また、NST（ノンストレステスト）モニターを頻繁に付けるために動きにくく、体の自由度が制限されるのは入院して初めての体験でした。点滴用の針を付ける痛みも侮れません。夫がそばにいてくれたことで精神的な支えとなり、痛みの中で泣いてしまった場面もありましたが、一緒に過ごすことで心強さを感じました。 入院中の食事も陣痛の痛みのせいでうまく食べられず、夫が半分以上食べてくれたのはありが たかったです。このように誘発分娩では予定外のつらさも増えますが、無理をせず周囲の協力を得ることが大切だと実感しました。 誘発分娩を控えた妊婦さんは、ジンクスに頼りすぎず過度な期待はせず、医療スタッフの指示や自身の体調に耳を傾けて準備することが重要です。痛みや不安は大きいですが、それも赤ちゃんが無事に生まれてくるための過程と前向きに捉えられれば良い経験になるでしょう。私も翌日無事に赤ちゃんと会えることを願い、一日一日を乗り切っています。