จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมอยากแชร์ว่า การเป็นคนที่แสนดีในแบบที่หลายคนคาดหวังไม่ใช่เรื่องง่าย โดยเฉพาะในแวดวงธุรกิจที่เจ้าของมักต้องแบกรับความรับผิดชอบมากมาย และกลัวการปฏิเสธถึงขั้นไม่กล้าตั้งขอบเขตกับลูกน้องหรือผู้ร่วมงาน สิ่งนี้สะท้อนมาจากรากลึกของความกลัวไม่เป็นที่รัก และความต้องการพิสูจน์ตัวเองตลอดเวลา ในบางครั้งเราจึงติดอยู่ในลูปของการให้โดยไม่รู้ตัว จนเกิดอาการเบิร์นเอาท์และหมดพลังใจ สิ่งที่ช่วยได้คือการตระหนักรู้ (Awareness) ถึงอารมณ์และความรู้สึกของตัวเอง พร้อมลดการกระทำที่เกินจำเป็นลง ผมเองลองเปลี่ยนวิธีปฏิบัติกับตัวเองโดยการฝึกตั้งขอบเขต กล้าปฏิเสธเมื่อจำเป็น และเปิดโอกาสให้ตัวเองรับความช่วยเหลือจากผู้อื่น สิ่งนี้ไม่ได้ทำให้เราดูเป็นคนที่ไม่ดีตรงกันข้าม มันช่วยให้เรารักษาพลังงานและความสุขในชีวิตได้ดีขึ้น นอกจากนี้ การพูดตรงไปตรงมาและซื่อสัตย์กับหัวใจตัวเองเป็นกุญแจสำคัญที่ทำให้สามารถเปลี่ยนผ่านจากคนที่แสนดีตามหน้าที่ มาเป็นคนที่ดีอย่างแท้จริงได้อย่างยั่งยืน ลองมองว่าการให้นั้นควรมีความสมดุล ไม่ใช่ให้จนหมดตัวแต่ไม่ดูแลตัวเองเลย สุดท้ายนี้ ผมแนะนำให้ลองสังเกตสัญญาณความเหนื่อยล้าของตัวเองและไม่กลัวที่จะขอความช่วยเหลือ เพราะการเปลี่ยนแปลงชีวิตไม่ได้เกิดขึ้นในทันที แต่อาศัยการฝึกฝนความเข้าใจและความรักต่อตัวเองอย่างแท้จริง