ความรู้สึกที่ยังไม่มีชื่อ

ตอนที่ 1: ในครัวตอนพลบค่ำ

ตัวละครกลุ่มและสถานที่ที่ปรากฏในเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติและไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับความเป็นจริง

ด้วยธีมของความรักในผู้ใหญ่ มันเป็นซีรีส์ที่ดึงรายละเอียดปลีกย่อยของการสั่นสะเทือนของหัวใจและอารมณ์

ไอน้ำของซุปมิโซะค่อยๆ ลอยขึ้นไปด้านบน

ที่ขอบหม้อเสียงของฟองอากาศ

ที่เท้าของฉัน ลูกสาววัย 5 ขวบของฉันดึงผ้ากันเปื้อนของฉันแล้วพูดว่า "แม่คุณยังอยู่ที่นั่นไหม"

นอกหน้าต่าง พระอาทิตย์ตกดินส่องผ่านช่องว่างของม่าน ทำให้มีแถบสีส้มอ่อนบนเสื่อทาทามิ

สายตาทั่วไปทุกวัน

แต่วันนี้มีเสียงเล็ก ๆ อยู่ในนั้น

โทรศัพท์ของฉันในกระเป๋าของฉันสั่น

เมื่อมองไปที่หน้าจอขณะเช็ดมือคำว่า "ขอบคุณสำหรับการทำงานหนักของคุณในวันนี้"

ผู้ส่งคือ Mr. Saeki ของปลายทางส่วนเดียวกัน

ใครสูงและพูดด้วยน้ำเสียงที่สงบเสมอ

เธอแก่กว่าฉันเล็กน้อยและมีแหวนแต่งงานแบบด้านที่นิ้วนางซ้ายของเธอ

ด้วยประโยคเดียวความร้อนก็เรืองแสงเบา ๆ ที่ด้านหลังหน้าอกของฉัน

ทันทีที่ฉันพยายามคืน "ขอบคุณ" มือของฉันก็หยุด

มันง่ายที่จะให้คืน แต่มันไม่ง่ายเลยที่จะทําอย่างไรกับความรู้สึกนี้

ตอนแรกฉันเป็นแค่เพื่อนร่วมงาน

เมื่อฉันทิ้งการเปลี่ยนแปลงของฉันที่เครื่องบันทึกเงินสดเขาหยิบมันขึ้นมาและส่งให้ฉัน

"นี่คืออีก 10 เยน" เขากล่าวพร้อมกับหัวเราะ

รอยยิ้มนั้นก็ส่ายหลังหัวใจของฉัน

เมื่อคุณเข้าสู่กะด้วยกันกลิ่นของน้ำยาปรับผ้านุ่มจะลอยเบา ๆ และทันทีที่ชื่อของคุณถูกเรียกด้วยเสียงที่ต่ำกว่าเล็กน้อย

ฉันมีตัวตนที่ฉันอดไม่ได้ที่จะมีสติ

แน่นอนเขายังมีครอบครัว

ฉันก็มีสามีและลูก

ฉันรู้ว่ามันเป็นสิ่งที่ฉันไม่ควรทํา

แต่ไม่สามารถระงับได้ด้วยตรรกะ

สำหรับฉันที่เกือบลืมตัวเองในฐานะผู้หญิงในชีวิตประจำวันของฉัน

ความรู้สึกนี้สดใสราวกับหายใจกลับ

ความรู้สึกผิดและความสุข

ถือทั้งสองในเวลาเดียวกัน

ทุกครั้งที่เสียงแจ้งเตือนสายดังขึ้นหัวใจของฉันก็เต้น

อย่างไรก็ตามทุกครั้งที่มีคนพึมพำในใจของฉัน "ไม่มีความรู้สึกนี้"

ถึงอย่างนั้น..

ฉันยังสามารถชอบใครสักคน

นั่นทำให้โลกดูแตกต่างออกไปเล็กน้อย

ความรักของผู้ใหญ่

ครัวตอนพลบค่ำ

เขย่าหัวใจ

รักที่ไม่ควรเป็น

ระบายสีชีวิตประจำวันของคุณ