โรคของแม่บ้านตัวตนของชื่อ
เมื่อวันพุธที่แล้วฉันคิดว่ามันเป็นช่วงกลางเดือนมกราคม
ก่อน 7:00 น. ในตอนเช้าในขณะที่อุ่นซุปมิโซะในครัวมือของฉันก็หยุดลง
"อืม ฉันพยายามจะทำอะไร.."
ก๊าซต่ำและหม้อกำลังเดือด
อย่างไรก็ตามหัวของฉันว่างเปล่าและฉันยืนนิ่งอยู่สองสามวินาที
ในเวลานั้นสามีของฉันพูดอย่างไม่เป็นทางการขณะพับหนังสือพิมพ์
"ช่วงนี้คุณงุนงงไปหน่อยไ หม"
ด้วยคำนั้น หลังหน้าอกของฉันรู้สึกเสียวซ่า
โอ้บางทีนี่อาจจะ
คนที่เพื่อนของฉันบอกว่าเรียกว่า "โรคแม่บ้าน"
ฤดูใบไม้ร่วงที่แล้วฉันคิดว่ามันเป็นเดือนตุลาคม
ฉันพบเพื่อนแม่ของฉัน Yumi (อายุ 48 ปี) หน้าเครื่องบันทึกเงินสดที่ซูเปอร์มาร์เก็ตท้องถิ่น
เธอถอนหายใจขณะดูสมาร์ทโฟนของเธอ
"ช่วงนี้ฉันไม่ได้ไปโรงพยาบาล แต่มันยากตลอดเวลา"
"ไม่มีไข้และไม่มีอะไรผิดปกติกับการทดสอบ แต่ฉันไม่รู้สึกอยากทำอะไรเลย"
ในขณะนั้นฉันหัวเราะเบา ๆ
"วัยหมดประจำเดือน? ฉันมีวันแบบนั้นด้วย"
คุณพูดอะไร? ตอนนี้ฉันคิดเกี่ยวกับมันฉันคิดว่ามันเลอะเทอะ
แต่ไม่กี่เดือนต่อมา "ไม่มีอะไรเลวร้าย" ก็ค่อยๆ มาหาฉัน
ลืมหมุนเครื่องซักผ้า
ไปช้อปปิ้งและลืมซื้อหัวหอม
ในระหว่างการเขียนคำตอบในบรรทัดฉันปล่อยให้มันอยู่คนเดียวด้วยเหตุผลบางอย่าง
23 ธันวาคม ช่วงเวลาที่วุ่นวายของสิ้นปี
ฉันมีการจองเค้ก แต่ฉันเข้าใจผิดวันที่ไปรับภายในหนึ่งวัน
ถึงเสมียน
เมื่อวานเป็นวันจอง
ฉันอายและน่าสมเพชมากจนเกือบร้องไห้ระหว่างทางกลับบ้าน
"ฉันกำลังทำอะไรอยู่"
"โรคแม่บ้าน" ไม่ใช่ชื่อทางการ
อาจจะไม่มีใครวินิจฉัยฉัน
แต่ตื่นขึ้นมาในเวลาเดียวกันทุกวันทํางานบ้านเดียวกันมีการสนทนาเดียวกัน
เมื่อคุณถูกเรียกโดย "แม่" หรือ "ภรรยา" มากกว่าชื่อของคุณเอง
ฉันคิดว่าหัวใจของฉันทรุดโทรมทีละเล็กทีละน้อย
ยูมิจังพูดอะไรบางอย่างเมื่อวันก่อน
"ฉันไม่ได้บอกว่าสีโปรดของฉันคืออะไรทันที"
คำนั้น ยังคงแปลก
ฉันไม่สามารถตอบได้ทันที
ฉันคิดว่าฉันเคยชอบสีฟ้า.. ตอนนี้มันไม่สําคัญ
5 มกราคมของปี
ฉันลองทดลองเล็ก ๆ
ตอน 10 โมงเช้าฉันหยุดล้างและทําความสะอาดครึ่งทางและเข้าไปในร้านกาแฟใกล้เคียง
กาแฟผสมราคา 420 เยน
ถึงเวลาที่จะไม่อธิบายว่าทำไมกับทุกคน
ฉันเขียนอารมณ์ของวันนี้ในสมุดบันทึก
"เหนื่อย" "ขี้เกียจ" "แต่สงบลงเล็กน้อย"
นั่นทำให้ฉันรู้สึกเหมือนหายใจลึกลงไปเล็กน้อย
อาจไม่มีทางที่จะมีสุขภาพที่สมบูรณ์
แต่เอ่อ
หยุดทำงานบ้านระหว่างทาง
ออกไปโดยไม่มีเหตุผล
พูดว่า "ฉันเหนื่อย"
สิ่งนี้เพียงอย่างเดียวทําให้โรคของแม่บ้านเงียบลงเล็กน้อย
มีหลายวันที่ทุกอย่างเสร็จสิ้น
โรคแม่บ้านไม่ขี้เกียจหรือเสีย
ฉันคิดว่ามันเป ็นความเหนื่อยล้าทางจิตใจของคนที่ทําดีที่สุดทุกวัน
มันไม่ได้ตั้งชื่อมันมีแน่นอน
เช้านี้ฉันงุนงงเล็กน้อยขณะอุ่นซุปมิโซะ
แต่ฉันไม่โทษตัวเองมากเหมือนเมื่อก่อน
"ก็มีวันแบบนี้"
เพียงแค่สามารถพูดได้ว่าทําให้วันนี้ง่ายขึ้นเล็กน้อย
หากคุณรู้สึกไม่สบายเมื่อเร็ว ๆ นี้ว่าคุณไม่สามารถแสดงออกได้ดี
มันอาจไม่ใช่แค่จินตนาการของฉัน
主婦病とは正式な病名ではないものの、日々同じルーティンを繰り返す中で感じる心の疲れや体調不良を指す言葉として使われています。実際に私も、日常の中でふとした瞬間に「あれ、何をしていたんだろう？」と手が止まってしまう経験があります。これは単なるうっかりではなく、精神的な疲労が積み重なっている証拠かもしれません。 主婦という立場は、家庭での役割が多岐にわたり、家事や育児、場合によっては仕事との両立も求められます。毎日同じ家事をこなしながら、“お母さん”や“奥さん”という役割名で呼ばれる時間が増えると、自分自身という存在が薄れてしまい、心の疲弊につながることがあります。実際に、友人が「好きな色をすぐに言えなくなった」と話したことがとても印象的でした。自分のことを見失いかけているのかもしれません。 私が試した小さな対策として、家事を途中でやめてカフェで一人時間を持つことがあります。このような理由のない外出は心のリフレッシュになり、気分を整理する助けにもなります。その際、ノートにその日の気分を書き出すだけでも、呼吸が深くなり気持ちが落ち着くのを感じました。また、「疲れた」という言葉を口に出すことも、自分の状態を認めることに繋がり、ストレス軽減に効果的です。 主婦病は怠けや甘えではなく、長く続く心の疲労からくるものです。日々の努力を続ける中で、多くの主婦が抱える見えない問題に対し、ひとりで悩まず、時には周囲に相談したり、休息を取ったりすることが重要です。もし、最近なんとなく調子が悪い、気分が落ち込みやすいと感じているなら、それは“主婦病”かもしれません。自分を責めず、「まあ、こんな日もある」と受け入れて少しずつケアをしてみてはいかがでしょうか。
