Shiva Natra
Lord Shiva: The Great God of Art and Glyphs
Shiva is a great god who is more in the line of artists than any other god.
All the gods speak of Shiva's emotions:
Unique, unique and unlike.
For example, in terms of orchestration,
Shiva rarely likes to dress up in luxurious clothes.
As dazzling as the king.
No, please adorn the silver ring glass. Dazzling, sparkling eyes like most gods.
Lord Shiva is pleased to dress up.
A cloak in the skin of the animal.
There is a snake like Sangwal.
He likes to go praying.
Along the gulag filled with the shadow of the assorted phantoms.
Lord Shiva: The God of Glyphs
Shiva is also a true artist.
That is recognized as the owner of the Dance of India book.
Because he is the god of the art of glyphs.
One of Shiva's pangs that clearly represents His position.
So it's a pang that can be considered very widely known.
It is Nataraja.
The Legend of Pang Narat
Legend has it that
Lord Shiva persuaded him to forge the makeover.
Husband-wife in a forest.
To flatten those swords that do not set up asceticism.
And worship the gods as they should.
That group of swords behaved fudge.
Walking in an evil way rather than in morality
When the two gods appeared in the forest,
As a young yogi with a young wife.
(Phra Nayana is fake as Shiva's wife)
The swords are very passionate.
The courtship of a young yogi's wife.
Without caring that she is a couple and owner.
The wives of the sword.
Both do not place themselves as not single anymore
Bring together to build a beautiful yogi bridge together.
Time flies.
No sword can conquer the wife of a yogi.
The wonder has become a rage.
And the swords cursed Yogi and his wife to love him.
But the curse came to nothing.
The swords can't foresee that.
The yogi is Lord Shiva and the wife is Lord.
Any magic power.
Will definitely not be able to interfere with the Deva
But with that ignorance,
Therefore still causing the swords to relapse
The swords sent a giant named "Muyalaka" to subdue it.
Shiva also showed power.
Put one foot on the giant's chest.
And then he glyphs in a very beautiful style.
And all the swords surrendered him.
Prostrate to Lord Shiva well.
When I realized
He is already arrogant with the great gods.
The Rhythm of the Universe
Another ancient myth of the sect says:
When Lord Shiva hit the drum in a beautiful rhythm,
The world has also moved to the beat of that drum.
And when Shiva glyphs,
Move Him and His arm.
It caused the creation of the solar universe in that place.
Dancer of India.
Will always have to glyphs in the position of worship of Lord Shiva first
And then the glyphs in other positions.
Dance of the Great Gods
For the 108 glyphs of Lord Shiva.
All postures that require every organ of the body.
Whether it's arms, legs, wrists, feet, waist, chest, hips.
Or even the muscles around the eyes.
That Shiva dance style
Both gorgeous.
And formidable.
ตอนที่เราเริ่มสนใจ “ศิวะนาฏราช” สิ่งที่คาใจที่สุดไม่ใช่แค่ความสวยของภาพวาด แต่คือรายละเอียดเล็กๆ ในท่ารำที่เหมือนซ่อนความหมายไว้เต็มไปหมด เลยลองไล่ดูองค์ประกอบทีละจุด (เวลาเห็นรูปเทวดา/ภาพวาดพระศิวะจะได้อ่านสัญลักษณ์ออก) 1) วงแหวนแห่งเปลวเพลิงรอบองค์ หลายภาพจะเห็นพระศิวะร่ายรำอยู่ในวงไฟ เหมือนจักรวาลกำลังลุกโชน วงไฟนี้มักถูกตีความว่าเป็น “พลังการเปลี่ยนแปลง” ของโลก—ทุกอย่างเกิดขึ้น ตั้งอยู่ แล้วดับไป เป็นวงจรไม่สิ้นสุด พอมองแบบนี้ ภาพไม่ได้สื่อความดุอย่างเดียว แต่สื่อถึงกฎธรรมชาติและความจริงของชีวิตด้วย 2) กลอง (ที่มือหนึ่งถือ) กลองคือ “จังหวะ” และ “ระเบียบ” ของการกำเนิด เวลาอ่านตำนานจะเจอว่าจังหวะกลองของพระศิวะทำให้โลกเคลื่อนไหวไปตามทำนอง สำหรับคนที่ชอบนาฏศิลป์อินเดีย กลองเลยเหมือนสัญญาณเริ่มพิธี—ก่อนจะรำท่าอื่น นักระบำจำนวนมากจะเริ่มจากการบูชาพระศิวะก่อนเสมอ 3) เปลวไฟ (อีกมือหนึ่ง) ไฟในมือมักสื่อถึงการทำลายสิ่งเก่าเพื่อเปิดทางให้สิ่งใหม่ เป็นภาพคู่กันกับกลองที่แทน “การเริ่มต้น/การสร้าง” ทำให้ปางนาฏราชดูสมดุลมาก: สร้างและทำลายอยู่พร้อมกัน เหมือนเตือนว่าเราโตขึ้นได้ก็เพราะยอมปล่อยบางอย่างไป 4) การเหยียบยักษ์มุยะละกะ ในภาพวาดที่เห็นชัดๆ จะมียักษ์อยู่ใต้พระบาท (มุยะละกะ) ซึ่งมักถูกอธิบายว่าเป็นสัญลักษณ์ของความเขลา ความหลง หรืออัตตาที่ทำให้มนุษย์ติดอยู่กับกิเลส การ “เหยียบ” ไม่ได้แปลว่าความโกรธอย่างเดียว แต่เป็นการกดทับความหลงให้อยู่ใต้การรู้เท่าทัน 5) ทำไมบางคนค้นว่า “พระศิวะโกรธ” เพราะลีลานาฏราชทั้งงดงามและน่าเกรงขามจริงๆ ท่ารำที่พุ่งพลังแรง วงไฟ และการเหยียบยักษ์ ทำให้คนรู้สึกถึงด้านดุของมหาเทพ แต่ถ้าอ่านตำนานที่เล่าว่าพระศิวะแสดงอิทธิฤทธิ์เพื่อปราบความเหลวไหลของดาบส ก็จะเห็นว่าพลังนั้นมาพร้อม “การเตือนสติ” มากกว่าความเกรี้ยวกราดล้วนๆ 6) ถ้าอยากวาดรูปพระอิศวร/พระศิวะปางนาฏราชให้สื่อความหมาย ลองโฟกัส 4 จุดนี้ก่อน: วงแหวนเปลวเพลิง (พลังจักรวาล), กลอง (จังหวะกำเนิด), เปลวไฟ (การเปลี่ยนผ่าน/ดับสิ้น), และยักษ์มุยะละกะใต้พระบาท (ความหลง/อัตตา) แค่ใส่ให้ครบ ภาพก็ “เล่าเรื่อง” ได้ทันที แม้จะวาดในสไตล์ง่ายๆ สำหรับเรา เสน่ห์ของศิวะนาฏราชคือยิ่งมองยิ่งอ่านออกว่าไม่ใช่แค่ท่ารำสวยๆ แต่เป็นภาพสรุปแนวคิดเรื่องจักรวาล ชีวิต และการฝึกใจให้อยู่เหนือความหลงในภาพเดียว
