Come to Chiang Rai, have to try to eat yum yummy yellow rice ram firewood
# This clip must be sharedRam firewood or Ram night rice is presumed to be distorted from the word "Liang" (Chinese:). It is a popular dish among the Yunnan Chinese, Tai Lue, Tai Chin, and Tai Lai, and has become widespread in northern Thailand. It is made of fine milled rice, stirred with clear plaster until cooked, put in a container to harden, and then cut. If only rice is white, it is called firewood. Add peas with rice, it will be yellow, call for pea firewood. If you put peanut milling with rice, it will get light purple, and if it looks like porridge or yellow soup, topped on the color line. Soybeans are called warm firewood ram or chitovyin. In some areas, they are called warm poo. There are many types of eating. If eaten as a savory meal, it is mixed with roasted peanuts, sesame peppers, soy sauce and vegetables. If eaten as a sweet meal, it is eaten with coconut milk. If eaten as a snack, it is fried and dipped with a sweet sour sauce. Ram firewood is a famous dish of Chiang Rai province.
Thanks for the information from: Wikipedia.# Northern food Chiang Rai # Lemon 8 Howtoo # Drug sign with lemon8
ถ้าพูดถึง “ยำหมี่เหลือง” ของเชียงราย หลายคนจะนึกถึงเส้นหมี่เหลืองคลุกน้ำยำเปรี้ยวเผ็ดหวานแบบเบา ๆ กินแล้วสดชื่น แต่รอบนี้เราไปลองแบบที่คนท้องถิ่นแนะนำคือจับคู่กับ “ข้าวแรมฟืน” (บางร้านเรียกข้าวแรมคืน/ข้าวฟืน) แล้วมันเข้ากันกว่าที่คิดมาก ยำหมี่เหลืองที่อร่อยสำหรับเรา จุดสำคัญคือเส้นต้องไม่เละและไม่มีกลิ่นแป้งแรง เวลาเจอร้านที่ลวกพอดี เส้นจะเด้ง ๆ นิด ๆ แล้วน้ำยำจะซึมเข้าเส้นกำลังดี รสที่เจอบ่อยในเชียงรายจะออกเปรี้ยวนำ เค็มตาม หวานนิด ๆ และเผ็ดจากพริกป่น/พริกคั่ว กินแล้วไม่หนักท้อง ทีเด็ดคือ “ข้าวแรมฟืน” ที่เป็นแผ่น ๆ หรือแบบข้นราดเส้น (บางร้านทำแนวชีโต้วเฝิ่น) เนื้อจะนุ่ม หนึบ ลื่น ๆ คล้ายวุ้นข้าว เวลากินคู่กับยำหมี่เหลือง ความเปรี้ยวเผ็ดของน้ำยำจะตัดความนวลของข้าวแรมฟืน ทำให้รสบาลานซ์ขึ้น และได้สัมผัสหลายแบบในคำเดียว ทั้งเส้นเด้ง ๆ กับข้าวฟืนหนึบ ๆ ถ้าใครจะไปตามรอยแถวกาดหลวงเชียงราย (เดิน ๆ แล้วแวะกินได้) หรือใกล้โซนหอนาฬิกาเก่า เราแนะนำทริคสั่งแบบนี้: - บอกระดับเผ็ดก่อนเลย เพราะบางร้านใส่พริกค่อนข้างจัด ถ้าไม่แน่ใจให้เริ่ม “เผ็ดน้อย” แล้วค่อยเติม - ขอถั่วลิสงคั่ว/งาเพิ่มได้จะหอมขึ้น และช่วยให้รสกลมขึ้น - ถ้าชอบฉ่ำ ๆ ให้ขอน้ำยำเพิ่ม แต่อย่าราดทีเดียวหมด ลองคลุกก่อนแล้วค่อยเติม จะได้ไม่เค็มโดด - ใครไม่กินซีอิ๊วหรือแพ้ถั่ว แจ้งร้านล่วงหน้า เพราะบางสูตรใส่มาเป็นพื้นอยู่แล้ว ส่วนตัวเราชอบกินแบบ “ยำหมี่เหลือง + ข้าวแรมฟืน” มากกว่ากินอย่างใดอย่างหนึ่ง เพราะมันเหมือนได้ชิมของขึ้นชื่อ 2 อย่างในจานเดียว แถมเป็นเมนูที่สะท้อนความเป็นเชียงรายจริง ๆ ใครมาเที่ยวแล้วอยากหาอะไรท้องถิ่นที่ไม่ซ้ำเมนูเดิม ๆ ลองสั่งแบบนี้ดู แล้วจะเข้าใจว่าทำไมคนถึงติดใจยำหมี่เหลืองของที่นี่