ถ้าเลือกที่จะไม่ติดต่อกับทางครอบครัวตัวเองจะดูอกตัญญูไหม ?
ก่อนอื่นเราต้องขอเกิ่นก่อนว่า แม่เราเสียได้จะเข้าปีที่ 3 แล้วพอแม่เราเสีย เราเลยเลือกที่จะออกมาอยู่ข้างนอกเองโดยที่เราเองมีแฟนที่คบมานานแล้ว แต่พอของเราไม่ถูกกันกับแฟนเราแต่นี้ไม่ใช่ปัญหาเรื่องแรก ปัญหาที่ตามมาอีกในหลายๆเรื่องคือ พ่อเราจะเอาตังค์ทุกเดือนโดยที่ให้เรารับผิดชอบค่าบ้าน ค่ารถ แต่เราเองไม่ยอมเพราะเราไม่ได้ตั้งใจจะมาอยู่กับเขาถาวร เพราะอะไรหน่ะหรอ เพราะพ่อเรามีใหม่ซึ่งคนใหม่ของพ่อนางไม่ได้ทำงาน นางมีลูก 5 คน และคอยโทรมาขอตังค์อยู่บ่อยๆ แล้วพ่อก็มาโกหกเราว่าจะโอนตังค์ให้ป้า คนที่เป็นพี่สาวของแม่เรา ซึ่งนั้นคือโกหกเรา และปัญหาก็มาเพิ่มเรื่อยๆเพราะถึงจะแยกกันอยู่ก็จริง แต่พ่อก็คอยโทรมาขอตังค์ ต้องได้เท่านั้นเท่านี้ บังคับทุกอย่าง พูดว่าเราในแบบที่เขาเคยพูดตอนสมัยเราเรียนมัธยมยันจบมหาลัย พอไม่ให้ก็บอกว่าไม่ส่งเสีย ซึ่งเราเองก็มีค่าใช้จ่ายที่จำเป็นในส่วนของเรากับแฟนเช่นกัน
พูดมาถึงตรงนี้ อย่ากถามเพื่อนๆทุกคนว่า ถ้าเราเลือกที่จะไม่ติดต่อเลย เราจะดูเป็นคนเนรคุณไหม เพราะเราอึดอัด แค่นั้น
ในฐานะที่เคยเจอสถานการณ์แบบนี้ ฉันเข้าใจดีว่าเรื่องครอบครัวไม่ใช่เรื่องง่าย โดยเฉพาะเมื่อมองจากความรู้สึกว่าเราอยากมีพื้นที่ให้ตัวเองหลังสูญเสียคนที่รักอย่างแม่ไป ประเด็นเรื่องการเงินกับพ่อที่ยังติดต่อมาเพื่อขอเงินเป็นประจำ และยังมีการโกหกซ้อนทำให้เกิดความเครียดและรู้สึกถูกบังคับนั้น ฉันเคยเจอเหตุการณ์คล้ายกันที่ทำให้รู้สึกอึดอัดอย่างมาก ฉันอยากเน้นว่าสิ่งสำคัญที่สุดคือการดูแลสุขภาพจิตของตัวเอง บางครั้งการเว้นระยะห่างจากครอบครัวไม่ใช่เรื่องอกตัญญู แต่เป็นการรักษาความสมดุลชีวิตและความสงบในจิตใจของเราเอง นอกจากนี้ หากมีความเป็นไปได้ ควรหาช่วงเวลาที่เหมาะสมเพื่อพูดคุยและทำความเข้าใจกับครอบครัวอย่างใจเย็น และหากต้องการความช่วยเหลือทางด้านจิตใจ การปรึกษาผู้เชี่ยวชาญก็เป็นทางเลือกที่ดี สุดท้ายแล้วทุกความสัมพันธ์มีความซับซ้อนและแต่ละคนมีวิธีจัดการกับเรื่องราวในชีวิตที่ไม่เหมือนกัน การเคารพความรู้สึกและขอบเขตของตนเองเป็นสิ่งที่ควรให้ความสำคัญไม่แพ้เรื่องอื่นๆ
