ปิดหนังสือชีวิตคู่ฉบับเจ็ดปี 🖤 20 June 2019 to 20 June 2026 ⏳️
ผ่านมาครึ่งปี ชีวิตคนมีลูก มีงาน มีหนี้สิน..กว่าจะผ่านไปแต่ละวัน "ไม่ง่ายเลย"
🙌 ฉันต้องยอมรับผิดพลาด ความประมาทของตัวเองในเรื่องความรักและความเหงา 🙌
ฉันใช้ความเหงาเพื่อหาความรักแท้และคาดหวังจะสร้างครอบครัวที่สมบูรณ์แบบ แต่ "วันนี้" ความประมาทนั้นกลับทำร้ายและทำลายจิตใจฉันอย่างพังพินาศ ฉันไม่โท ษใครเลย ได้แต่โทษตัวเอง ทุกสิ่งคือ "ฉัน" เลือกเองทั้งสิ้น วันนี้มันย้อนเวลากลับไป "แก้ไข" ความประมาทนั้นไม่ได้อีกแล้ว อยากบันทึกไว้เพื่อเตือนจิตใจตัวเอง อยากบอกหัวใจตัวเองว่า "เดินมาคนเดียว" ไกลขนาดนี้ "เก่ง" มากที่สุดแล้วนะ 🦋
- อย่าตัดสินฉันถ้ายังไม่เคยอุ้มท้องแทนฉัน
- อย่าตัดสินฉันถ้ายังไม่เคยคลอดลูกเอง
- อย่าตัดสินฉันถ้ายังไม่ได้ช่วยฉันหาเงิน
- อย่าตัดสินฉันถ้าไม่ได้ช่วยฉันใช้หนี้
- อย่าตัดสินฉันถ้าไม่ได้ร่วมสร้างอนาคตกับฉัน
- อย่าตัดสินฉันเพียงเพราะ "เขาเล่าให้ฟัง"
- อย่าตัดสินฉันในความเป็น "คุณแม่มือใหม่"
- อย่าตัดสินฉันในความไม่อดทนของฉัน
- อย่าตัดสินฉันทั้งที่ยังไม่เคย "ถามฉัน"
- อย่าเพิ่ง ตัดสินฉันถ้ายังไม่เคยใจกำลังใจ
เพราะฉันไม่เคยตัดสินใครเพียงแค่ได้ยินเขาบอกว่า"......." ถ้าฉันจะตัดสินใคร ฉันจะเลือกตัดสินจากสิ่งที่ฉันเจอ ฉันประสบ ฉันได้รับด้วยตัวเอง
✨️ขอโทษตัวเองที่ทำให้อดทนกับความคาดหวังมาเนิ่นนาน ขอโทษตัวเองที่ตัดสินใจผิดพลาด ขอโทษตัวเองที่ยังไม่รักตัวเองมากพอ ขอโทษหัวใจตัวเองที่ถูกย่ำยีจนนับครั้งไม่ถ้วน และขอโทษหัวใจตัวเองที่เคยมอบโอกาสให้กับบางสิ่ง จนลืมไปว่าสิ่งนั้นอาจจะไม่ได้ต้องการโอกาสจากฉันเลย กรรมใดเป็นของฉัน ฉันจะน้อมรับมันไว้ และขอตัดขาดบางวาระแต่นี้ตลอดไป ✨️
◡̈ ความผิดครั้งนี้ ยอมรับ แบบไม่มีเงื่อนไข เพราะเรา เลือก เอง ◡̈
✿ จากนี้ไปขอสัญญากับตัวเอง ฉันจะตั้งกำแพงให้สูงที่สุด ไม่ใช่เพื่อตัวเอง แต่เพื่อสาวน้อยผู้เปรียบเป็นพลังวิเศษของฉัน "ไนซ์" สาวน้อยผู้เป็นกำลังใจของฉัน เพราะมีลูกฉันจึงพยายามจะมีบ้านเพื่อที่จะได้อยู่ใกล้กัน ไม่ต้องเร่รอนเหมือนแม่อย่างที่ผ่านมา เพราะมีลูกทำให้คิดได้ว่าชีวิตต้องสู้ทุกนาที เพราะมีลูกทำให้เด็กสาวธรรมดาคนหนึ่งมีความอดทนได้เกินตัวกับทุกเรื่องที่พบเจอ เพราะมีลูกจึงอยากให้ทุกคนเข้าใจหัวอก "ความเป็นแม่ ความเป็นผู้หญิง" ด้วยกัน มันไม่เคยง่ายเลย ✿
🤍 ขอให้เกียรติตัวเอง ด้วยการตั้งใจเลี้ยงลูกให้มีความสุข เปี่ยมด้วยความรัก เติบโตมาอย่างมีคุณภาพ ไม่รู้สึกขาดสิ่งใด และสมบูรณ์แบบที่สุด ⋆𓂃ꕤ
EVERYTHING IS TEMPORARY ⏳️
บันทึกความรักด้วยหัวใจที่ว่างเปล่า
Just empty
30 มิถุนายน 2569
การเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวไม่เคยง่ายอย่างที่หลายคนคิด พอได้อ่านบทความนี้ก็ทำให้ย้อนคิดถึงประสบการณ์ส่วนตัวที่ผ่านมาคล้ายๆ กัน ที่ต้องรับมือกับความเหงา การงานที่หนักหนา และภาระหนี้สินที่ทำให้ทุกวันผ่านไปอย่างลำบากมากกว่าที่เคยคาดไว้ ฉันเองเมื่อครั้งที่ต้องเลี้ยงลูกคนเดียวโดยไม่มีคู่ชีวิต เหมือนต้องแบกรับโลกทั้งใบไว้บนบ่า ความรู้สึกโดดเดี่ยวนั้นบั่นทอนจิตใจอย่างมาก แต่ในขณะเดียวกัน ลูกก็คือแรงผลักดันและแรงบันดาลใจที่ทำให้เราไม่ยอมแพ้กับความยากลำบากนี้ ความประมาทหรือความคาดหวังในเรื่องความรักที่เคยมี แม้วันนี้อาจกลายเป็นบทเรียนอันเจ็บปวด แต่กลับเป็นจุดเปลี่ยนที่สอนให้รู้จักรักตัวเองมากขึ้นและรู้จักตั้งกำแพงทางใจให้แข็งแรงเพื่อปกป้องจิตใจและลูกน้อย ในฐานะแม่มือใหม่และคนที่ต้องสู้เพื่อความมั่นคง ฉันได้เรียนรู้ว่าการไม่ตัดสินคนอื่นง่ายๆ เป็นสิ่งสำคัญ เพราะไม่มีใครรู้เรื่องราวหรือความทุ่มเทที่แท้จริงในชีวิตคนอื่นได้เหมือนตัวเขาเอง เราต้องให้กำลังใจและเข้าใจซึ่งกันและกันอย่างแท้จริง อีกสิ่งหนึ่งที่ได้รับแรงบันดาลใจมากคือความตั้งใจที่จะแบ่งปันชีวิตที่ดีให้ลูก เต็มไปด้วยความรักและการดูแลที่สมบูรณ์แบบ ถึงแม้มันจะไม่ง่ายเลยก็ตาม แต่ด้วยความรักและความอดทนจากหัวใจที่แท้จริง ทุกอย่างก็มีความหมายและมีคุณค่า ถ้าใครกำลังเผชิญกับความท้าทายแบบนี้ ต้องการกำลังใจ ขอแนะนำว่าคุณไม่ได้อยู่คนเดียวในเส้นทางนี้ การแบ่งปันความรู้สึกและเรื่องราว รวมถึงการยอมรับความผิดพลาดที่ผ่านมา เป็นหนทางหนึ่งที่จะช่วยให้ใจเย็นและเข้มแข็งขึ้นเพื่อเดินหน้าต่อไปได้อย่างทรงพลังและมั่นคง
