รักทางไกลเพราะหน้าที่
ใครที่ต้องอยู่ห่างจากแฟนจะเข้าใจว่าการรอที่จะได้เห็นหน้าคนที่เรารักมันต้องใช้ความอดทนสุดๆ
เมื่อก่อนไม่เคยเข้าใจเลยว่าเราจะหาคนไกลตัวมาเป็นแฟนทำไมกันถ้ามันทรมานก็แค่เลือกคนที่ใกล้สิ
เราก็รักคนใกล้นะ แต่ว่าเธอและฉันดันสอบตำรวจติด!! ทีนี้ก็กลายเป็นว่าคนที่ใกล้ตั้งแต่แรกต้องกลายเป็นคนไกลเพราะหน้าที่ #โตขึ้นจึงรู้ว่า เราไม่ใช่แค่รักกันแต่เราช่วยกันสร้างความฝันของกันและกันเพื่อมีอนาคตที่ดีด้วยกันทั้งคู่
เพลงที่ว่างของวงพอสฟังแล้วเข้าใจมากๆก็ตอนนี้นี่เอง
ระยะห่าง 300 กิโลเมตร จากตอนที่ฝึกเราจะได้เจอกันทุกอาทิตย์ถ้าได้ปล่อยออก กลายเป็นว่าตอนนี้เจอกันได้แค่เดือนละครั้งเต็มที่ก็สองครั้ง ทั้งพึ่งบรรจุใหม่กันทั้งคู่ อะไรๆก็ยังไม่มั่นคง เงินก็ต้องเก็บ ไหนจะค่าใช้จ่ายในการซื้ออุปกรณ์ทำงาน ที่อยู่ บ้านพักต่างๆ
ช่วงแรกๆทะเลาะกันบ่อย ด้วยความที่เราไม่เข้าใจ (ขนาดทำอาชีพเดียวกันแต่คนละหน้างาน) ก็ทะเลาะกันบ่อยๆ จนมันจะมีช่วงที่แบบเหนื่อยทั้งคู่ แต่ลองคุยกันแล้วเรายังต้องการกันอยู่งั้นเราต้องช่วยกันปรับ ถอยกันคนละก้าว แล้วมันดีขึ้นจริงๆ เข้าใจแล้วว่ารักทางไก ลสำคัญที่สุดคือ เข้าใจ ทุกอย่างมันจะดูง่ายขึ้นมากเลยทำความเข้าใจกับหน้างานของกันและกัน ความเหนื่อยของอีกฝ่าย ภาระต่างๆที่ต้องรับผิดชอบ คิดซะว่าถ้าสลับกันใช้ชีวิตเราก็คงอยากจะให้อีกฝ่ายเข้าใจเราเหมือนกัน
ทะเลาะกันเป็นเรื่องธรรมดา ทะเลาะจนกว่าจะเข้าใจ ทะเลาะเพื่ออยู่ด้วยกัน ไม่ใช่เพื่อให้ใครชนะ พยายามปรับเข้าหากันและพูดคุยด้วยความจริงใจให้มากที่สุด ช่วยกันพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้ได้อยู่ด้วยกันได้ซักวัน 💕
แอบบอกรักแฟนได้มั้ยง่ะ 555555 รักน้าา





















สู้ๆ ค่ะ หน้าที่และปากท้องต้องมาก่อน เชื่อใจกัน ซื่อสัตย์ต่อกัน เวลาจะเครื่องมือพิสูจน์เองค่ะ ทางนี้คบกันมาตั้งแต่ ม.5 (11ปี) ไม่เคยห่างกันเลยพอแฟนสอบติด นสต.เท่านั้นแหละร้องไห้จนไม่มีน้ำตา😂 ทุกวันนี้รักระยะไกล เชียงใหม่-ยะลา 1,914 กม. สู้มาแล้ว 5 ปี 🥰✌🏼