Thank you yourself. 🌸🌸 Thank you for fighting together: 🎀🎀

บางวันเราไม่ได้ต้องการคำตอบหรือคำแนะนำยาว ๆ เลย แค่อยากมี “กอด” อุ่น ๆ สักครั้ง—ถึงจะเป็นกอดจากตัวเองก็ยังดี สำหรับเราช่วงที่รู้สึกหนักมาก ๆ เราจะหยุดทุกอย่างไว้ก่อน แล้วทำสิ่งเล็ก ๆ ที่ช่วยให้ใจกลับมาอยู่กับตัวเอง 1) กอดตัวเองแบบจริงจัง 30 วินาที เอามือโอบไหล่ตัวเองไว้แน่น ๆ เหมือนกอดคนที่เรารัก แล้วหายใจเข้าลึก ๆ นับ 1-4 กลั้นไว้ 1 จังหวะ แล้วค่อย ๆ ผ่อนออกนับ 1-6 เราชอบกระซิบกับตัวเองว่า “ขอให้ตัวเองเข้มแข็งนะ” หรือ “ผ่านมาได้ขนาดนี้ เก่งที่สุดแล้ว” แค่ประโยคนี้ก็ทำให้ใจไม่กระเจิง 2) พูดขอบคุณตัวเองให้เป็นนิสัย เราเคยคิดว่าเราต้องเก่งกว่านี้ ถึงจะคู่ควรกับคำชม แต่จริง ๆ แค่ยังอยู่ตรงนี้ก็เก่งมากแล้ว ลองขอบคุณตัวเอง 3 อย่างก่อนนอน เช่น - ขอบคุณที่ตื่นมาไหว - ขอบคุณที่หัวเราะได้แม้วันไม่ง่าย - ขอบคุณที่ยังพยายาม มันเหมือนตั้งนาฬิกาเล็ก ๆ ในใจให้รู้ว่า “เรายังไปต่อได้” 3) ถ้าไม่ไหวจริง ๆ…คลานไปก่อนก็ได้ วันที่ลื่นบ้างล้มบ้างไม่แปลกเลย เราเคยฝืนให้ตัวเองต้องลุกให้เร็วที่สุด จนเหนื่อยกว่าเดิม หลัง ๆ เลยเปลี่ยนเป็น “ขยับทีละนิด” เช่น อาบน้ำให้ได้ กินอะไรอุ่น ๆ ให้ได้ เก็บห้องแค่ 5 นาทีพอ แค่นี้ก็ถือว่าก้าวหน้าแล้ว 4) เขียนโน้ตสั้น ๆ ฝากไว้กับตัวเอง เราชอบเขียนประโยคกำลังใจติดไว้ใกล้โต๊ะหรือหัวเตียง เช่น “ยินดีที่ยังสู้” “ขอบคุณนะตัวเอง” หรือ “ฝันดี เดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยว่ากันใหม่” เวลาเผลอคิดลบ มันช่วยดึงเรากลับมาได้เร็วมาก 5) ขอความช่วยเหลือได้ ไม่ได้แปลว่าอ่อนแอ ถ้าวันไหนรู้สึกแบกไม่ไหวจริง ๆ ลองส่งข้อความหาเพื่อนสนิท หรือคนในครอบครัวสั้น ๆ ว่า “ขอกอดหน่อยได้ไหม” หรือ “วันนี้ขอคนคุยด้วยหน่อย” แค่มีใครรับฟัง ก็ทำให้เราหายเดียวดาย สุดท้าย อยากบอกตัวเอง (และใครก็ตามที่อ่านอยู่) ว่า ขอบคุณนะที่โคตรสู้มาด้วยกัน ถ้าวันนี้ยังไม่เข้มแข็งเท่าที่อยากเป็น ไม่เป็นไรเลย แค่ยังอยู่ตรงนี้ก็เจ๋งที่สุดแล้ว กอดตัวเองแน่น ๆ แล้วค่อย ๆ ลุยไปด้วยกันต่อนะ