บางครั้งการถ่ายรูปให้ได้ภาพดีๆ ไม่จำเป็นต้องวิ่งตามหรือวิ่งไล่จับจังหวะเสมอไปนะครับ หลายครั้งผมเองก็พบว่าการยืนโพสท่าหรือแอ็คท่าธรรมดาๆ ก็สร้างโมเมนต์โดนใจและชวนขำไปพร้อมๆ กันได้เหมือนกัน ผมเคยมีประสบการณ์ตอนถ่ายรูปกับเพื่อนๆ ที่สถานที่ท่องเที่ยวแห่งหนึ่ง เราไม่ได้ตั้งใจจะวิ่งหรือวิ่งไล่กันเลย แค่ยืนเฉยๆ แล้วแกล้งทำหน้าตลกๆ หรือโพสท่าแปลกๆ ก็ทำให้ภาพออกมาน่าจดจำ อย่างเช่น ยืนทำสีหน้าเหนื่อยจนเหมือนวิ่งมาไกล หรือทำท่าทางเหมือนกำลังรอใครสักคนอยู่ ทั้งหมดนี้ช่วยให้ภาพถ่ายดูสนุกสนานและไม่จำเจ นอกจากจะลดความเหนื่อยล้าแล้ว ยังทำให้การถ่ายภาพกลายเป็นช่วงเวลาที่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและบรรยากาศสบายๆ นอกจากนี้ยังช่วยให้เราได้ใช้เวลาเพลิดเพลินกับเพื่อนฝูงโดยไม่ต้องกังวลเรื่องการเคลื่อนไหวตลอดเวลา ผมขอแนะนำว่า ลองปล่อยใจให้สบายและสร้างเรื่องราวเล็กๆ น้อยๆ ผ่านท่าทางหรือสีหน้าของตัวเอง เพราะสิ่งเล็กๆ เหล่านี้สามารถสะท้อนความเป็นตัวคุณและทำให้ภาพถ่ายมีเสน่ห์มากยิ่งขึ้น โดยไม่จำเป็นต้องพึ่งการวิ่งหรือเคลื่อนไหวอย่างหนักเลยครับ