มีเวลาอีกเกือบๆ2เดือน กับการเตรียมตัวเข้ารับพระราชทานปริญญาบัตร แม่ก็นั่งส่องโน่นสั่งนี่ สำหรับความจึ้ง แล้วด้วยความดีลช่างหน้าช่างกล้องไว้แค่วันจริง วันซ้องย่อย ซ้อมใหญ่ก็คงไม่พ้นต้องรังสรรค์เอง และแน่นอนว่า เพื่อนร่วมงานก็จะได้เห็นแม่หน้าวอก หน้าลอยมาทำงานทุกวันในช่วงนี้ แต่ใดๆคือ น้องๆที่ทำง

ก็ปิดเทอมแบบตื่นเช้ากว่าไปโรงเรียนปกติไปเลยไงคะ เอ็นดู แต่ก็อยากมาด้วยทุกวัน โดยแม่จ่ายค่าจ้างเป็นขนมนมเนย ที่หอบกลับบ้านแทบไม่ไหว และกำไรแม่ก็คือไม่เหลือ แต่สิ่งสำคัญคือเค้าได้ทำในสิ่งที่อยากทำ แม้เค้าจะเหนื่อยขึ้น แต่เค้ามีความสุข ยิ่งได้เห็นรอยยิ้มเค้าตอนฟื้นจากการกลับมาแล้วสลบเลย ในแววตามุ่งมั่