หลายครั้งที่เราพยายามออกไปทำกิจกรรมต่างๆ เพื่อเบี่ยงเบนความคิดจากการคิดถึงใครซักคน แต่สุดท้ายกลับรู้สึกเหมือนเดิมหรืออาจรู้สึกเหนื่อยใจขึ้นด้วยซ้ำ เช่นเดียวกับข้อความในภาพที่ว่า “ออกไปหาอะไรทํายเยอะๆ จะได้ไม่คิดเรื่องเธอ” และ “สรุปกลับบ้านมาคิดถึงเหมือนเดิม แถมเปลืองต” ซึ่งสะท้อนความจริงของความรู้สึกนี้ได้ดี จากประสบการณ์ส่วนตัว การออกไปทำกิจกรรมอย่างเช่นการออกเดินเล่น, ดูหนัง, พบปะเพื่อนฝูง หรือแม้แต่เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ สามารถช่วยให้ใจเราหายว้าวุ่นและได้รับพลังบวกกลับมา แต่สิ่งสำคัญคือเราควรให้เวลาและพื้นที่กับตัวเองในการยอมรับความรู้สึกเหล่านั้นด้วย เพราะการปฎิเสธความเศร้าหรือคิดแต่เพียงว่าต้องลืมให้ได้ทันที อาจทำให้ความรู้สึกลึกซึ้งกลับมาแรงขึ้น สิ่งที่ได้เรียนรู้คือ การแบ่งเวลาทำกิจกรรมต่างๆ อย่างสมดุลและสร้างความสุขในแบบของตัวเอง เช่น เขียนบันทึก หรือ ฝึกสมาธิ เพื่อช่วยปล่อยวางจากความคิดที่วนเวียน นอกจากนี้ การพูดคุยกับเพื่อนหรือคนในครอบครัวช่วยให้คลายความเครียดและรับกำลังใจได้มากขึ้น ในช่วงเวลาที่ใจยังคิดถึงอยู่บ่อยๆ ก็ไม่ผิดที่จะให้เวลาใจได้เยียวยาและรับรู้ความรู้สึกนั้นๆ เพราะในที่สุดความทรงจำและความรู้สึกดีๆ จะกลายเป็นบทเรียนและแรงผลักดันให้เราเติบโตและมีความสุขมากขึ้นในอนาคต