ผมเคยได้ยินเรื่องราวของสองอัครสาวก อุปติสสะและโกลิตะมานานแล้ว และได้มีโอกาสศึกษาเพิ่มเติมเกี่ยวกับเส้นทางการบรรลุธรรมของทั้งสองท่าน ที่เกิดจากการค้นหาความจริงโดยแท้จริง ทั้งสองทิ้งสิ่งของทรัพย์สินเงินทองและการใช้ชีวิตที่มั่งคั่ง เพื่อมุ่งหน้าไปสู่ความเข้าใจที่ลึกซึ้งต่อชีวิตและธรรมะ สิ่งที่ผมชอบมากคือการที่พวกเขาไม่ได้เพียงแค่ละทิ้งวัตถุ แต่ยังมุ่งมั่นค้นหาเหตุแห่งทุกสิ่งและดับแห่งทุกเหตุ ตามคำสอนของพระอัสสชี ซึ่งสั้นแต่ทรงพลังมาก ความหมายของกฎแห่งกรรมและการบำเพ็ญบารมีที่สะสมมายาวนานทำให้เราเห็นว่าเส้นทางนี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เกิดจากความเพียรพยายามและปัญญาที่ลึกซึ้ง เมื่อนำเรื่องราวเหล่านี้มาใช้ในชีวิตประจำวัน ผมพบว่าเราเองก็ควรแยกสาระจากอสาระ ไม่ยึดติดกับสิ่งที่ไม่จำเป็น และมุ่งเน้นที่ความจริงแท้และแก่นแท้ของชีวิต ซึ่งนี่คือหัวใจของคำสอนในธรรมบทภาค 1 เรื่องที่ 8 นี้ ประสบการณ์ของสองอัครสาวกยังเป็นแรงบันดาลใจให้ผมเห็นว่าการเปลี่ยนแปลงชีวิตไม่ได้ขึ้นอยู่กับสิ่งภายนอกเท่านั้น แต่ต้องมาจากภายในที่ลึกซึ้ง คือการเข้าใจเหตุปัจจัย และปล่อยวางเพื่อไปสู่ความสงบสุขและปัญญาอย่างแท้จริง จากการศึกษาคำสอนนี้ ผมขอเชิญชวนให้ทุกท่านลองพิจารณาตนเองว่าเราละทิ้งสิ่งใดที่ไม่จำเป็นได้บ้างและเปิดใจรับคำสอนที่จะนำเราไปสู่การเห็นธรรม เพื่อชีวิตที่ดียิ่งขึ้นตามแบบฉบับของสองอัครสาวกผู้นี้