อยู่ที่ไหนจงเป็นความภูมิใจของที่นั่น

จากประสบการณ์ชีวิตส่วนตัว ผมเชื่อว่าการเป็นคนที่มีคุณค่า ไม่ใช่แค่เรื่องของผลงานหรือความสำเร็จที่วัดด้วยตัวเลขเท่านั้น แต่รวมไปถึงวิธีที่เราอยู่ร่วมกับผู้อื่นและสร้างความรู้สึกดีๆ ให้กับคนรอบข้างก็เป็นส่วนสำคัญมากเช่นเดียวกัน ผมเคยผ่านช่วงเวลาที่รู้สึกเหมือนไม่มีคุณค่า รู้สึกเหมือนไม่ได้อะไรจากการอยู่กับคนบางกลุ่ม จนทำให้เข้าใจว่าการมีเพียงตัวตนแต่ไม่สร้างประโยชน์หรือความหมายอะไรให้กับใครเลย มันทำให้ทั้งตัวเราและคนรอบข้างรู้สึกว่างเปล่าและไร้ค่าอย่างแท้จริง การที่เราอยู่ที่ไหนก็ตาม และทำให้ตัวเองเป็นส่วนที่คนอื่นดีใจที่มี ไม่ใช่เรื่องที่ยากเกินไปถ้าเราเริ่มจากการใส่ใจและให้เกียรติผู้อื่น แสดงความจริงใจ และพร้อมช่วยเหลือกัน เหมือนที่อ.จตุพล ชมภูนิช ได้กล่าวไว้ในคำพูดที่ว่า “อย่าอยู่แบบไร้ความหมาย และจากไปพร้อมกับความโล่งใจของใครทุกคน” สิ่งนี้ทำให้ผมนึกถึงว่าการสร้างความภาคภูมิใจให้คนรอบข้าง ทั้งในครอบครัว เพื่อนร่วมงาน หรือลูกค้าก็เหมือนการปลูกต้นไม้ที่ต้องคอยบำรุงและดูแล ใส่ใจทุกวัน เพื่อที่เมื่อถึงเวลาหนึ่ง เราจะได้รับผลผลิตที่มีค่า นั่นคือความนับถือและความรักที่แท้จริง เคล็ดลับง่ายๆ ที่ผมอยากแนะนำคือ ให้ลองถามตัวเองทุกครั้งก่อนจะปฏิบัติกับใคร ว่าฉันได้ทำให้เขารู้สึกดีและอยากอยู่ร่วมกับฉันหรือเปล่า หรือทำให้เขารู้สึกโล่งใจเมื่อฉันไปจากชีวิตเขาหรือไม่ ถ้าคำตอบคือไม่ ก็ควรปรับเปลี่ยนพฤติกรรมและทัศนคติ เพราะการอยู่ร่วมกันอย่างมีคุณค่าไม่ใช่แค่การมีตัวตน แต่คือความหมายและพลังของเราในการเติมเต็มความสุขให้ชีวิตคนรอบข้าง การเป็นความภาคภูมิใจของที่ไหนจึงไม่ใช่แค่การตั้งเป้าหมายเพื่อคนอื่น แต่มันคือการรักตัวเอง ให้เรามีความสุขและมั่นใจในตัวเองก่อน จากนั้นจึงส่งต่อพลังบวกไปยังใครก็ตามที่เราได้พบเจอ โดยไม่มีเงื่อนไขใดๆ