ในช่วงเดือนรอมาดอน หลายๆ คนอาจได้มีโอกาสอยู่ใกล้ชิดกับครอบครัว รับประทานอาหารร่วมกันหลังจากถือศีลอดทั้งวัน บรรยากาศอบอุ่นเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและความรักที่อบอวลในบ้าน แต่สำหรับคนที่ต้องมาอยู่อาศัยไกลจากบ้าน ทั้งเนื่องจากการเรียน การทำงาน หรือเหตุผลอื่นๆ ความรู้สึกในเดือนรอมาดอนอาจแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง บททดสอบที่แท้จริงไม่ได้อยู่ที่การงดอาหารหรือน้ำดื่มระหว่างวันเท่านั้น แต่เป็นการเผชิญหน้ากับความเหงาและความคิดถึงบ้าน การนั่งรับประทานอาหารคนเดียวในห้องสี่เหลี่ยม หรือแม้กระทั่งการตื่นเช้ามาในเมืองที่เงียบสงัด ในเวลาที่เคยคุ้นเคยกับเสียงเรียกชุฮูรจากที่บ้าน สิ่งที่ช่วยให้ผ่านช่วงเวลานี้ไปได้คือการมองความห่างไกลเป็นพลังแห่งการเติบโตและความเข้มแข็งทางใจ การตั้งใจถือศีลอดและปฏิบัติตามบทบัญญัติอย่างมีสติและใจที่ตั้งมั่น จะช่วยเติมเต็มความหมายของรอมาดอน นอกจากนี้การติดต่อสื่อสารกับครอบครัวหรือเพื่อนฝูงผ่านโทรศัพท์หรือโซเชียลมีเดียก็เหมือนเป็นการเยียวยาความคิดถึงและเติมเต็มความอบอุ่นใจ สำหรับคนที่ถือศีลอดไกลบ้าน ผมขอเป็นกำลังใจให้ทุกคนอย่าปล่อยให้ความเหงาบั่นทอนความตั้งใจ เพราะเดือนรอมาดอนเป็นบททดสอบทางใจที่ถ้าผ่านไปได้ก็จะทำให้เราเข้มแข็งขึ้นในฐานะบ่าวของพระองค์ ลองเปลี่ยนความเหงาเหล่านั้นให้เป็นพลังจากภายใน รอมาดอนนี้จะกลายเป็นช่วงเวลาที่ลึกซึ้งและมีคุณค่ามากที่สุดในชีวิตของเราอย่างไม่คาดคิด