Coffee doesn't add milk, it's not bitter.. as much as she doesn't care.🤣🤣🤣

บางวันเราไม่ได้ต้องการอะไรยิ่งใหญ่เลย แค่ “กาแฟสักแก้ว” ก็ช่วยพาตัวเองกลับมาอยู่กับปัจจุบันได้แล้ว โดยเฉพาะวันที่อยากปล่อยความคิดให้เบาลง ฉันมักเลือกกาแฟไม่ใส่นม เพราะมันตรงไปตรงมา ขมก็ขม หอมก็หอม ไม่ต้องกลบอะไร เหมือนเป็นการเตือนตัวเองว่า ความรู้สึกเราก็จริงเหมือนกัน และเรายอมรับมันได้ ถ้าใครชอบแนวแคปชั่นกวนๆ แบบ “กาแฟที่ว่าขม ยังไม่เท่าเธอไม่ใส่ใจ” ลองเอาไปปรับใช้กับรูปในร้านกาแฟดูนะ มันเหมาะกับฟีลแอบเศร้าแต่ยังขำได้อยู่ เช่น - กาแฟไม่ใส่นมยังพอไหว… แต่เธอไม่ใส่ใจนี่สิทรมาน - ขมกว่านี้ก็ใจเราแล้วล่ะ - ตาสว่างจากกาแฟ แต่ใจสว่างต้องใช้เวลา ส่วนตัวเวลาไปนั่งร้านกาแฟ ฉันชอบสังเกตบรรยากาศและคนรอบๆ ตัว โดยเฉพาะ “คนร้านกาแฟหญิง” (ไม่ว่าจะเป็นบาริสต้าหรือเจ้าของร้าน) หลายคนคุมโทนร้านได้เก่งมาก ตั้งแต่การเลือกเพลง แสง ไปจนถึงกลิ่นกาแฟ ทำให้ร้านดูอบอุ่นแบบมีคาแรกเตอร์ บางครั้งแค่ได้ยิ้มทักทายตอนรับแก้ว ก็รู้สึกว่าโลกใจดีขึ้นนิดนึงแล้ว ถ้าไม่รู้จะสั่งอะไร ลองเริ่มจากเมนูคลาสสิกที่เข้ากับกาแฟไม่ใส่นม เช่น อเมริกาโน่ (ดำล้วน สดชื่น), เอสเพรสโซ่ (เข้มและสั้นแต่ชัด), หรือโคลด์บริว (นุ่มขึ้น ดื่มง่าย) เคล็ดลับที่ฉันใช้คือ ถ้ากลัวขมเกินไปให้ขอแบบคั่วกลาง หรือเติมน้ำเพิ่มอีกนิด รสจะบาลานซ์ขึ้นโดยไม่ต้องใส่นม สุดท้ายแล้ว กาแฟอาจไม่ได้แก้ทุกอย่าง แต่ช่วยให้เราหยุดพัก หายใจลึกๆ และมองหาความสุขเล็กๆ รอบตัวได้จริงๆ วันไหนรู้สึกว่าถูกเมิน ลองพาตัวเองเข้าร้านกาแฟดีๆ สักร้าน จิบให้ตาสว่าง แล้วบอกตัวเองเบาๆ ว่า เราใส่ใจตัวเองได้เสมอ