#คำคม #คำคมสอนใจ #คำคมให้กำลังใจ

บางช่วงของชีวิตเราอาจเผลอเอา “สายตาคนอื่น” มาเป็นมาตรวัดคุณค่าตัวเอง โดยเฉพาะเรื่องงาน บางงานไม่ได้ดูเท่ ไม่ได้ใส่สูท ไม่ได้มีตำแหน่งหรูๆ แต่ความจริงคือ งานที่สุจริตทุกงานมีศักดิ์ศรีเท่ากัน ถ้ามันทำให้เรายืนด้วยขาของตัวเองได้ สิ่งที่ประโยคนี้สอนฉันคือ “อย่าไปอาย” ถ้างานที่ทำไม่ได้มีหน้ามีตาในสังคม เพราะสุดท้ายคนที่รู้ดีที่สุดว่าเราพยายามแค่ไหน คือเราเอง และครอบครัวที่ได้อิ่มท้องจากน้ำพักน้ำแรงของเรา งานที่เลี้ยงปากเลี้ยงท้องตัวเราและครอบครัวได้ คือความสำเร็จรูปแบบหนึ่งแล้ว เวลารู้สึกท้อหรือโดนเปรียบเทียบ ลองกลับมาถามตัวเองง่ายๆ 3 ข้อ 1) งานที่ทำสุจริตไหม? ไม่เอาเปรียบ ไม่คดโกงใครเขากิน 2) งานนี้ช่วยให้เรารับผิดชอบชีวิตตัวเองได้ไหม? อย่างน้อยจ่ายบิล ซื้อข้าว ดูแลคนที่รัก 3) งานนี้ทำให้เราโตขึ้นตรงไหน? อดทนขึ้น เก่งขึ้น หรือมีวินัยขึ้น ถ้าคำตอบส่วนใหญ่คือ “ใช่” นั่นแปลว่าเราควร “ภูมิใจ” มากกว่า “อาย” ด้วยซ้ำ เพราะคนสู้ชีวิตจริงๆ ไม่ได้วัดกันที่ภาพลักษณ์ แต่วัดกันที่ความรับผิดชอบและความซื่อสัตย์ อีกอย่างที่ช่วยได้คือเปลี่ยนวิธีพูดกับตัวเอง จาก “เราทำงานธรรมดา” เป็น “เราทำงานสุจริต” หรือจาก “งานเราไม่เท่” เป็น “งานเราเลี้ยงชีวิตได้” แค่เปลี่ยนคำ ความรู้สึกข้างในก็เปลี่ยน สุดท้าย ถ้าวันไหนอยากได้แรงบันดาลใจ ให้จำคำคมสั้นๆ นี้ไว้: อย่าอายงานสุจริต ภูมิใจที่ทำมาหากินได้ด้วยตัวเอง เพราะความภูมิใจแบบนี้มันกินใจ และพาเราไปต่อได้จริงๆ