#คำคม #คำคมสอนใจ #คำคมให้กำลังใจ

ถ้าพูดถึง “คำคมความเกรงใจ” ที่โดนใจฉันที่สุดช่วงนี้ คือประโยคสั้นๆ แต่แทงใจมากว่า “เกรงใจให้ถูกคน อดทนให้ถูกเรื่อง” เพราะเมื่อก่อนฉันเป็นคนเกรงใจสุดๆ เกรงใจเพื่อนร่วมงาน เกรงใจญาติ เกรงใจคนรอบตัว จนเผลอเอาความสบายใจตัวเองไปวางไว้ท้ายสุดตลอด สิ่งที่ได้เรียนรู้คือ “ความเกรงใจ” ไม่ได้ผิดนะ แต่มันควรอยู่กับคนที่เห็นคุณค่าเราและให้เกียรติเราเหมือนกัน ถ้าเราเกรงใจผิดคน บางทีเขาอาจ “มองเห็นคุณเป็นเพียงเครื่องมือ” อย่างที่หลายคนเคยเจอ เช่น ฝากงานตลอด ขอความช่วยเหลือทุกครั้ง แต่พอเราต้องการบ้างกลับหายเงียบ หรือพูดจาทำให้รู้สึกว่าเรา “ต้องทำ” เพราะเราใจดี ฉันลองใช้วิธีเช็กง่ายๆ 3 ข้อ เวลาจะเกรงใจหรืออดทนต่อเรื่องไหน 1) เรื่องนี้กระทบสุขภาพใจ/เวลาชีวิตเรามากแค่ไหน ถ้าเริ่มเหนื่อยสะสม นอนคิดวนๆ นั่นคือสัญญาณแล้ว 2) คนนี้เคยเกรงใจเราบ้างไหม เขารับฟัง เคารพขอบเขต และขอบคุณจริงๆ หรือแค่ใช้คำว่า “ช่วยหน่อย” จนเป็นเรื่องปกติ 3) ถ้าเราปฏิเสธอย่างสุภาพ เขารับได้ไหม คนที่หวังดีจะเข้าใจ แต่คนที่เห็นเราเป็นเครื่องมือมักจะงอน กดดัน หรือพูดให้รู้สึกผิด ส่วน “อดทนให้ถูกเรื่อง” สำหรับฉันหมายถึงอดทนกับเรื่องที่พาเราไปข้างหน้า เช่น อดทนฝึกทักษะ อดทนทำงานเพื่อเป้าหมาย อดทนกับช่วงที่ต้องเรียนรู้ แต่ไม่ใช่อดทนกับความสัมพันธ์ที่ทำให้คุณค่าตัวเองลดลง หรืออดทนกับการถูกเอาเปรียบซ้ำๆ ประโยคที่ฉันใช้บ่อยเวลาอยากตั้งขอบเขตแบบไม่แรงคือ “วันนี้อาจช่วยไม่ได้จริงๆ” หรือ “ขอจัดการงานตัวเองก่อนนะ” พูดให้ชัด สั้น และไม่ต้องอธิบายยาว เพราะยิ่งอธิบาย บางคนยิ่งหาช่องต่อรอง สุดท้ายคำคมความเกรงใจนี้เตือนว่า เราไม่จำเป็นต้องเป็นคนดีในสายตาทุกคน แค่เป็นคนที่ให้เกียรติตัวเองและเลือกเกรงใจให้ถูกคน ชีวิตจะเบาขึ้นมากจริงๆ