The day without us... the world continues to spin.
Before one day... we'll never have a chance to speak again.
Before the Chance to Speak Is Gone
Article: -Master One-Architect Telling a Story -
Life never tells us...
How long will we have left?
No one wakes up in the morning.
And knew today would be just a weekday...
Or will it be the last day we see someone's smile?
We spend most of our lives
Running by success
Run on duty.
Running after dreams
Until sometimes...
Forgetting the people who used to walk beside each other
We always thought...
"Hold it first."
"I'll call you later."
"I'll go back and meet"
"I'll apologize."
"He'll understand."
But life...
Never promised anyone that
"Wait" will always exist.
One day...
We might have to leave the world.
On the day the work was not finished
The dream hasn't been reached yet.
There are still people who miss but haven't met yet.
There is still an apology that has not been said.
There is still the word love that is still kept in mind.
And there are still many memories
Intended to go back to building together.
When that day comes...
Everything will stop.
Only our lives.
But the world will continue to spin.
People still live.
The sun is still rising.
The season is still transitional.
The world never stops spinning...
Because of the disappearance of one person.
Thinking about it, I began to understand...
Many times...
What makes us walk apart
Not a big fault.
But it's "Tit."
That no one will reduce
Each person is waiting
Let the other person say hello first
Be sorry first
Be the first
In fact...
Nobody wins.
On a day when relationships have to break down because of dignity,
If there's still a chance...
Sorry. Sorry.
Pardon. Pardon.
Miss who...
Well, call him.
A friend who used to be close.
But apart because of trivial matters.
People who used to misunderstand each other.
If there's still a chance to talk,
Sit down and have a good conversation.
Sometimes...
The word "it's okay."
More valuable than beating each other in their entire lives.
As for those who still don't understand us...
Well, leave him to his point of view.
We don't need our whole lives.
To explain yourself to everyone.
Because of the peace of mind.
More valuable.
Trying to overcome anyone's mind.
Don't stick to irreparable matters.
Don't carry anger.
Until forgetting to live
Time...
Walk faster
That we always thought
Today we may still sit and laugh with the same friend.
Call your parents every day.
Can hug children every night
Hold your lover's hand whenever you meet
But no one knows...
We'll have a chance left.
How many more times have you sat down?
How many more meals did you eat together?
How many more days to laugh together?
Or said the word...
"Take care of yourself."
How many more times in life?
Finally...
Life does not measure that
How long can we stay?
But the temple says
On days when there is still breath
We've spent time
With important people yet?
Have forgiven
On the day there's still a chance?
Yes, thank you.
I'm sorry.
Have said love
On the day he still heard?
Don't let...
Words that should be said today
Become a regret.
That must carry for life
"Reduce yourself to less than love, reduce your ego to less than time, and you will find that many relationships should never end in the first place."
"Lower your pride before time takes the chance away. Some relationships were never meant to end - only our ego made them fade."
- Master one-
Dr. Thunpawat Techapuvadolvitit
# Trending # Drug sign with lemon8 # lemon 8 diary # Happiness # Time
ชีวิตมักสอนเราได้ดีที่สุดผ่านประสบการณ์ตรง การได้อ่านบทความนี้ทำให้ผมย้อนคิดถึงความสัมพันธ์ที่เคยมีในชีวิต หลายครั้งที่เราผ่านความเข้าใจผิดหรือความทิฐิในใจ เพื่อระงับความรู้สึกผิดหวังและความเจ็บปวด แต่ก็ลืมไปว่าความเงียบและรอคอยที่ยืดยาว อาจทำให้คนสำคัญเลือนหายไปจากชีวิตโดยไม่ทันตั้งตัว มีคำกล่าวที่ว่า "เวลาคือสิ่งที่มีค่าที่สุด" เพราะมันไม่สามารถย้อนคืนได้ เมื่อเราเพียงแต่บอกกับตัวเองว่า "เดี๋ยวค่อยทำ" หรือ "คอยหลังจากนี้" ก็เหมือนกับการเลื่อนความสุขและโอกาสดีๆ ออกจากชีวิตไปเรื่อยๆ ไม่ต่างจากข้อความที่อาจารย์หนึ่งเขียนไว้ในบทความเรื่องนี้ ว่า "ชีวิตไม่ได้สั้นลงในวันที่เวลาผ่านไป แต่สั้นลงทุกครั้งที่เราเลื่อนความสุขออกไปเป็นวันพรุ่งนี้" ในประสบการณ์ส่วนตัว ผมเคยปล่อยให้ความภูมิใจหรือทิฐิครอบงำความสัมพันธ์กับเพื่อนหรือคนในครอบครัว หลายครั้งที่ต่างฝ่ายต่างรออีกฝ่ายทำก้าวแรกในการขอโทษ แต่สุดท้ายก็ต้องยอมรับว่าความเงียบที่ยื้อนี้ทำให้เวลาผ่านไปจนสายเกินแก้จริงๆ สิ่งที่ได้เรียนรู้คือ การให้อภัยและลดทิฐิลงน้อยกว่าความรักและเวลานั้น เป็นสิ่งที่ช่วยให้ความสัมพันธ์ยังคงอยู่และเติบโตได้ บางครั้งการยอมเป็นฝ่ายเริ่มทักหรือขอโทษก่อน มันไม่ใช่การแพ้ แต่คือการรักษาความสงบของใจและรักษาความหมายของความสัมพันธ์ นอกจากนี้ บทความยังเตือนใจให้อย่ารอจนกว่าจะสายเกินไปที่จะบอก "รัก" หรือแสดงความใส่ใจต่อคนที่เราห่วงใย การโทรหา การนั่งคุย หรือแม้แต่การกอดสั้นๆ ก็เป็นการเติมเต็มความรักที่แท้จริง และช่วยต่อเวลาความสุขในใจของทั้งสองฝ่าย สุดท้ายนี้ ผมขอฝากถึงทุกคนว่า อย่าปล่อยให้ทิฐิหรือเวลามาขวางกั้นความสัมพันธ์ดีๆ ของคุณ จงให้ความสำคัญกับเวลาที่มีอยู่ เพราะแม้ว่าโลกจะยังหมุนต่อไปโดยไม่มีเรา แต่ชีวิตของเราจะมีคุณค่าเมื่อเราใช้เวลานั้นกับคนที่เรารักและสำคัญจริงๆ