Tell me about your first day in China as a language-ignorant person, a life of disaster.😫🇨🇳❤️🔥
If there is a day to be told about in Chinese learning, like a Chinese person, it must be Day 1 in China.
⏰ ✈️ - Flight delayed.
We made a mistake at Suvarnabhumi breakfast, and we rushed until we got to the gate (worried that we didn't exchange money). The airline announced that the flight was 30 minutes, but unfortunately we had good luck, so we went to exchange the money with a glass of milk tea.
🚕 - Mao Taxi
When we get to the airport, through immaigration, walk out, the bag comes fit, and with language anxiety, didi (and laziness) makes us go with the trapper, but he helps drag / lift the bag, but it comes with almost 2 times more expensive than didi. 🥲
🥘 - Come on, Dart. Tofu.
As for the first meal, one of the things that can be translated with the app is this menu, so it comes 1, but like the shopkeeper probably understands that 1 family, because the dish is very big, and the rice part comes about 1 jar.
The taste is salty, spicy, tea and tea.
The results eat almost 10 words. The rest is enough!
🚪 - Can't get in the room.
The condo has given the code, but it can't be opened, so I have to shoot a clip, walk down to Nititi, sit opposite each other, but type, talk only (because wechat is available to translate)
* Finally, he forgot to fix the code
❄️ - How is the water heater used?
In 15-16 degrees of air, traveling a long way, and wanting to take a warm bath, but not able to open it because I didn't know the language, I asked three AI, I wanted it to meet, but I couldn't open it anyway, so I had to take a cold bath, bathe and scream.
This is also the part of the first day in our own China.
Actually, our first day was filled with contents, but it made the next day. We apreciated every little thing, like turning on the heater for the first time, ordering something simple that wasn't spicy. We were very happy.
✏️ If anyone reads here, please be happy with what you can't do and always be happy, even if it's a small thing. I think it's fun.
ในวันแรกที่มาถึงประเทศจีน โดยที่ไม่ได้รู้ภาษาจีนเลยนั้น เป็นประสบการณ์ที่ท้าทายมาก เพราะภาษาคือกำแพงใหญ่ที่ทำให้หลายสิ่งหลายอย่างดูยากและซับซ้อน ตัวอย่างเช่น การแลกเงินที่สนามบินหรือสั่งอาหารที่ร้านอาหาร ซึ่งด้วยความไม่คุ้นเคยกับภาษาท้องถิ่น ทำให้เราต้องใช้แอปแปลภาษาร่วมกับการสังเกตและสื่อสารด้วยภาษากายมากขึ้น อีกเรื่องที่เจอง่ายๆ แต่ก็สร้างความวุ่นวายได้มากคือการหารถแท็กซี่จากสนามบิน บางครั้งเราอาจจะเจอราคาที่แพงกว่าปกติหรือโดนคนที่ไม่รู้จักมาดักรถ ซึ่งการเรียนรู้วิธีเรียกใช้บริการแชร์รถอย่างแอป Didi จะช่วยลดความเสี่ยงและประหยัดค่าใช้จ่ายได้มากขึ้น เรื่องอาหารก็เป็นอีกหนึ่งความทรงจำที่ติดตัว เพราะแม้จะใช้แอปแปลภาษาแล้วเลือกสั่งอาหารง่ายๆ บางครั้งเมนูที่ได้กลับมีรสเผ็ดและกลิ่นชาแบบหมาล่าที่เราไม่คุ้นเคย นั่นทำให้ได้เรียนรู้และปรับตัวทีละน้อย เช่น การขอให้ลดเผ็ด หรือเลือกเมนูที่สะดวกสำหรับเรามากขึ้น การเข้าห้องพักก็เช่นกัน ถึงแม้ว่าจะมีรหัสเข้าห้องแต่ถ้าคอนโดลืมแก้รหัสจริงๆ ก็ต้องคุยกับนิติผ่านแอป WeChat ที่มีฟังก์ชันแปลภาษา ซึ่งช่วยให้การสื่อสารแม้ไม่มีภาษากลางได้ง่ายขึ้น นอกจากนี้ การเรียนรู้การใช้เครื่องใช้ไฟฟ้าพื้นฐาน เช่น เครื่องทำน้ำอุ่น ก็ต้องอาศัยความพยายามและถามไถ่อยู่บ่อยๆ สุดท้าย สิ่งที่สำคัญที่สุดจากประสบการณ์นี้คือการเปิดใจยอมรับความไม่สมบูรณ์แบบและความท้าทายที่เข้ามา พร้อมๆ กับการมองหาความสุขจากสิ่งเล็กๆ ที่สำเร็จ เช่น การเปิดเครื่องทำน้ำอุ่นได้ครั้งแรก หรือการสั่งอาหารที่เราชอบได้สำเร็จ เป็นสิ่งที่ช่วยให้เราผ่านวันที่ยากลำบากไปได้อย่างมีความหวังและกำลังใจ ดังนั้น สำหรับใครที่กำลังจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ในต่างประเทศ ที่ต้องเผชิญกับความไม่รู้ในเรื่องภาษาและวัฒนธรรม ขอให้ตั้งใจเรียนรู้ ปรับตัว และหาเครื่องมือช่วยเหลือต่างๆ เพื่อให้ชีวิตประจำวันง่ายขึ้น และอย่าลืมที่จะสนุกไปกับการลองทำสิ่งใหม่ๆ ถึงแม้จะผิดพลาดบ้าง ก็ถือเป็นประสบการณ์ที่มีค่าในชีวิตเรา