ถ้าพูดถึง “คารวะ (KARAWA)” ของ BOWKYLION สำหรับเราเพลงนี้เป็นเพลงที่พออินแล้วจะอินยาวๆ แบบเผลอหายใจลึกโดยไม่รู้ตัว ยิ่งได้ฟังใน KARAWA CONCERT คือเข้าใจเลยว่าทำไมหลายคนถึงพูดเหมือนกันว่า “เพลงขึ้นปุ๊บ น้ำตาไหลพราก” เพราะบรรยากาศมันพาไปจริงๆ ประโยคที่โดนที่สุดสำหรับเราคือ “โปรดจงคารวะให้ตัวเธอเอง” ฟังครั้งแรกเหมือนเป็นประโยคสวยๆ แต่พอฟังไปเรื่อยๆ จะรู้ว่ามันคือการย้ำกับตัวเองว่าเราเองก็ผ่านอะไรมาเยอะเหมือนกัน บางทีเรามัวแต่คารวะความสำเร็จของคนอื่น หรือโทษตัวเองกับเรื่องเดิมๆ จนลืมหันกลับมาชื่นชมตัวเองสักที เพลงนี้เลยเหมือนเตือนให้หยุดทำร้ายใจตัวเอง แล้วให้เกียรติตัวเองกับทุกก้าวที่เดินมา ถ้าใครกำลังหา “คารวะ bowkylion” เพราะอยากรู้ว่าเพลงพูดถึงอะไร แนะนำให้ลองฟังแบบตั้งใจสักรอบ—ใส่หูฟัง เปิดเสียงพอดีๆ แล้วอ่านเนื้อไปด้วย จะจับอารมณ์ได้ชัดมากว่าเพลงมันค่อยๆ ไต่ระดับ ไม่ได้เศร้าแบบฟูมฟาย แต่เป็นความเศร้าที่สงบและจริงใจ ส่วนเวอร์ชันคอนเสิร์ต (KARAWA CONCERT) สำหรับเรามันมีพลังพิเศษตรงเสียงคนร้องตามและช่วงที่ศิลปินปล่อยให้คนดูได้อยู่กับประโยคนั้นๆ มันทำให้ความหมาย “คารวะให้ตัวเธอเอง” กลายเป็นเหมือนพิธีเล็กๆ ที่ทุกคนตั้งใจมอบให้ตัวเองร่วมกัน ทริคเล็กๆ ถ้าอยากเก็บโมเมนต์ตอนฟังเพลงนี้ไว้: ลองจด 1 ประโยคหลังฟังจบว่า “วันนี้เราควรคารวะตัวเองเรื่องอะไร” จะเป็นเรื่องเล็กมากก็ได้ เช่น ยังลุกไปทำงานได้ ยังยิ้มได้ ยังพยายามอยู่ แค่นี้ก็พอแล้ว สำหรับเรา “คารวะ” ไม่ใช่แค่เพลงเพราะ แต่เป็นเพลงที่ทำหน้าที่ปลอบใจแบบมีศักดิ์ศรี และพอเพลงขึ้นเมื่อไหร่…ก็ยังรู้สึกเหมือนเดิมว่า น้ำตาจะไหลพรากทุกที