วัย 30+ กว่าจะยอมรับว่าตัวเองเก่งเหมือนกันนะ

ในช่วงวัย 30+ ผมเองได้เรียนรู้ว่าการยอมรับความเก่งเกินกว่าที่เราคาดหวังไว้ เป็นเรื่องที่สำคัญมาก การที่แต่ละวันเรายังคงเดินหน้าพัฒนาตัวเอง ลุกขึ้นสู้กับความท้าทายของชีวิต ทั้งการทำงาน การดูแลครอบครัว และสร้างฐานะทางการเงิน มันคือความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่กว่าที่เราคิดเสมอ ผมจำได้ว่าตอนแรก ผมมักจะเอา "ไม้บรรทัด" ที่คนอื่นตั้งขึ้นมา มาวัดตัวเอง เช่น ต้องมีตำแหน่งงานที่สูง หรือเงินเดือนมากมาย ถึงจะเรียกว่า "เก่ง" แต่พอได้มาทบทวนดูระยะทางที่ได้เดินผ่านมา พบว่าแค่การทำงานเต็มที่และดูแลชีวิตประจำวันได้ดี คือความเก่งในรูปแบบของตัวเอง อีกทั้งการยินดีกับความสำเร็จเล็กๆ อย่างการเคลียร์งานสำเร็จ หรือทำอาหารอร่อย ๆ ก็เป็นจุดเติมกำลังใจที่ไม่ควรมองข้าม การเป็นผู้ใหญ่ในโลกที่เต็มไปด้วยความวุ่นวายและการแข่งขันไม่ใช่เรื่องง่าย การรู้จักกอดตัวเอง ส่งเสียงชมตัวเอง เล็กๆ น้อยๆ ช่วยให้เรามีกำลังใจยังไงล่ะครับ ไม่ต้องเปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่นบนโซเชียลมากเกินไป เพราะความเก่งของแต่ละคนแตกต่างกันและมีหลากหลายรูปแบบ ถ้าวันไหนเหนื่อยหรือรู้สึกท้อ แค่ให้รู้ว่ายังมีตัวเราเองที่เป็นเพื่อนแท้และสนับสนุนเราอยู่เสมอ และถ้าใครมีโมเมนต์ที่รู้สึกว่า "เราก็เก่งเหมือนกัน" หรืออยากมาแชร์เรื่องราว ช่วงเวลาที่ภูมิใจในตัวเอง มาพูดคุยกันได้เลยครับ เพราะทุกเรื่องราวล้วนมีคุณค่าที่ควรได้รับการเฉลิมฉลอง