ธรรมะจากจิตสู่จิตเป็นแนวทางปฏิบัติและศึกษาธรรมะที่ช่วยให้เราเข้าใจจิตใจตนเองอย่างลึกซึ้ง โดยเฉพาะคำว่า “อวิชชา” ซึ่งหมายถึงความหลงผิดหรือความไม่รู้ความจริงเกี่ยวกับธรรมชาติของสิ่งต่างๆ ในที่นี้ตามคำสอนของพระมหาธีร พระไร้นาม อวิชชาเป็นเงาหรือภาพลวงตาที่เกิดจากการปรุงแต่งของจิตใจ เช่น ความคิด ความรู้สึก และอารมณ์ ที่เรายึดถือว่าเป็นตัวตนที่แท้จริง แต่แท้จริงแล้วจิตนั้นไม่ยึดติดหรือเกาะเกี่ยวกับสิ่งเหล่านี้เลย ธรรมะนี้สะท้อนให้เห็นว่าอวิชชาคือจิตที่ออกไปยึดติดกับสิ่งต่างๆ ซึ่งเป็นสาเหตุของทุกข์ เพราะจิตหลงเชื่อว่าความคิดและอารมณ์เหล่านั้นคือสิ่งถาวร เมื่อความจริงคือทุกสิ่งล้วนว่างเปล่า ไม่มีตัวตน การเข้าใจว่าการยึดติดนี้เป็นสิ่งที่ไม่ถูกต้องจึงเป็นกุญแจสำคัญสู่การพ้นทุกข์ ในทางปฏิบัติ การเรียนรู้ธรรมะจากจิตสู่จิตจึงเกี่ยวข้องกับการเฝ้าระวังและสังเกตจิตของตนเองอย่างรู้ตัวในทุกวินาที ไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์ การรู้จิตสถานะนี้ช่วยให้เราตระหนักถึงความไม่ถาวรและความว่างเปล่าของสิ่งต่างๆ และลดการยึดมั่นถือมั่นลง นอกจากนี้ พระมหาธีรยังได้เน้นว่าจิตแท้จริงแล้วไม่ต้องการเกาะหรือยึดใดๆ จิตเป็นเพียงผู้สังเกตการณ์ที่รับรู้เหตุปัจจัยที่ผ่านเข้ามาอย่างอิสระและเป็นปัจจุบัน การฝึกปฏิบัติอย่างสม่ำเสมอ เช่น การเจริญสติและสมาธิ ช่วยให้จิตใจสงบและปล่อยวางความหลงใหลในอวิชชาได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยสรุป ธรรมะจากจิตสู่จิตช่วยให้ผู้ปฏิบัติเข้าใจแก่นแท้ของความทุกข์และวิธีการพ้นทุกข์ผ่านการรู้และรู้ตัวในขณะนี้ ทั้งเป็นการปลดปล่อยจิตใจจากความหลงที่มองเห็นความจริงว่าทุกสิ่งเป็นอนิจจังและไม่มีตัวตน ด้วยการเข้าใจธรรมชาติดังกล่าว เราจะสามารถดำเนินชีวิตอย่างมีสติและสงบสุขอย่างแท้จริงตามคำสอนของพระมหาธีร พระไร้นาม