เวลาที่เราเจอผู้คนมากมายในที่สาธารณะ บางครั้งความรู้สึกเขินอายก็เกิดขึ้นอย่างไม่ตั้งใจ เหมือนกับที่หลายๆ คนเคยรู้สึก "ตาลาย" หรือ "หน้าแดง" เมื่อโดนสายตาจับจ้อง สิ่งที่ช่วยผมได้มากที่สุดคือการเตรียมความพร้อมใจล่วงหน้า เช่น การฝึกพูดหน้ากระจก หรือทำความคุ้นเคยกับบรรยากาศในสถานที่นั้นๆ รวมถึงการบอกกับตัวเองว่าความเขินอายเป็นเรื่องธรรมดาที่ทุกคนต้องเจอ การมองหาจุดเด่นของตัวเองและยิ้มให้กับคนรอบข้างก็ช่วยให้บรรยากาศเบาลง นอกจากนี้ การมีเพื่อนที่คอยให้กำลังใจช่วยให้เรากล้าแสดงออกมากขึ้น ผมอยากให้ทุกคนรู้ว่าความเขินอายไม่ใช่อุปสรรคถาวร แต่คือขั้นตอนหนึ่งในการพัฒนาความมั่นใจในตนเอง ลองเปิดโอกาสให้ตัวเองได้ฝึกและเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ อย่างใจเย็น แล้วคุณจะพบว่าการเจอผู้คนไม่ใช่เรื่องน่ากลัวอีกต่อไป