การเป็นโสดในยุคนี้ไม่ได้หมายถึงความเหงาหรือขาดความสุขอย่างที่หลายคนคิด ในฐานะสาวยุค 90 ฉันรู้สึกว่าการมีชีวิตโสดเปิดโอกาสให้เราได้โฟกัสกับตัวเองมากขึ้น และค้นพบความสุขจากสิ่งเล็กๆ รอบตัว เช่น การดูแลสุขภาพ การใช้เวลาสำหรับงานอดิเรก หรือแม้แต่การเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ที่เราอาจไม่มีโอกาสทำหากต้องรู้สึกกังวลกับการมีคู่ สิ่งที่ฉันได้จากการไม่เร่งรีบหาคู่ คือความเข้าใจว่าการรักตัวเองสำคัญแค่ไหน และเมื่อตัวเราแข็งแรงทั้งร่างกายและจิตใจ ความรักในอนาคตก็จะมาเองตามธรรมชาติ เหมือนอย่างข้อคิดจากพี่ปอปลาที่สู้มะเร็งแต่ก็ยังมีใจสู้ ที่สะท้อนให้เห็นถึงการยืนหยัดอยู่กับปัญหาอย่างเข้มแข็งและไม่ยอมแพ้ ความสุขที่แท้จริงคือต้องออกมาจากใจก่อน สำหรับใครที่ยังรู้สึกกังวลกับสถานะโสด ลองเปลี่ยนมุมมองและให้โอกาสตัวเองได้สนุกกับชีวิตในแบบฉบับของคุณเอง มันอาจเปิดประตูไปสู่ประสบการณ์ใหม่ๆ และคนดีๆ ที่จะเข้ามาในชีวิตโดยไม่ต้องเร่งรีบหรือกดดันตัวเองเลย