เคยมีช่วงเวลาที่รู้สึกว่าคนรอบข้างบางคนทำผิดหรือทำร้ายเราโดยไม่รู้ตัว จนกระทั่งได้เข้าใจเรื่องเวรกรรมมากขึ้นว่าทุกอย่างนั้นย่อมมีผลตามมาเอง "ใครทำอะไรไว้รู้อยู่แก่ใจ" เป็นคำที่ทำให้ฉันทบทวนตัวเองและคนอื่นมากขึ้น เราทุกคนต่างทำดีบ้างไม่ดีบ้าง และผลลัพธ์ของการกระทำนั้นก็จะย้อนกลับมาไม่ช้าก็เร็ว จากประสบการณ์ส่วนตัว การเรียนรู้เรื่องเวรกรรมช่วยให้ใจเย็นและไม่เอาเรื่องเล็กน้อยมาเก็บไว้ในใจ เพราะ "กรรมใครก็กรรมมัน" หมายความว่าแต่ละคนต้องรับผิดชอบกับผลลัพธ์ของตัวเอง การจองเวรหรือการไม่อโหสิกรรมให้นั้นไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้น แต่อาจเป็นภาระทางใจที่หนักขึ้นเพียงเท่านั้น เมื่อเห็นว่ากรรมย่อมระงับด้วยการจองเวร ฉันจึงเลือกที่จะปล่อยวางและมองหาเรื่องดีๆ ในชีวิตแทน เช่น การขับรถแจ๊สในจังหวัดปราจีนบุรีที่ทำให้รู้สึกผ่อนคลายและมีสมาธิ การขับรถอย่างใจเย็นและมีสติก็เป็นวิธีหนึ่งที่ช่วยให้ชีวิตสงบและปลอดภัยมากขึ้น การตั้งใจทำความดีโดยไม่หวังผลตอบแทน ไม่อาฆาตมาดร้ายใคร จะทำให้ใจเราเบาสบายและชีวิตดีขึ้นตามความจริงที่ว่า "ถ้าไม่เกิดขึ้นกับตัวมันก็ขอให้เกิดขึ้นกับ" เป็นเพียงสัญญาณเตือนให้เราระวังและดูแลจิตใจของตัวเองให้ดี การแบ่งปันข้อคิดเหล่านี้กับเพื่อนหรือคนในครอบครัว จะช่วยให้ทุกคนมีความเข้าใจลึกซึ้งเกี่ยวกับเวรกรรม และสอนให้รู้จักการให้อภัยเป็นหนทางสู่ความสุขที่แท้จริง